@หลายวันต่อมา ปลาวาฬมาถึงโชว์รูมก่อนเวลาทำงานเกือบครึ่งชั่วโมง เป็นธรรมดาของผู้หญิง เธอชอบการมีเวลาเผื่อเหลือเผื่อขาด ดีกว่าจัดการทุกอย่างในเวลาที่มันเร่งรัด แต่ต่อให้คิดว่าจะมาเช้าแค่ไหน แต่เหมือนจะมีใครบางคนที่เช้ากว่า ทั้งข้าวและกาแฟ วางให้ที่โต๊ะทำงาน ซ้ำอย่างเผื่อแผ่ไปหาเพื่อนสนิทของเธออย่างน้ำตาลอีกต่างหาก “โห คือพี่บลูแกลุยจีบแล้วปะ” น้ำตาลกระแทกไหล่เพื่อนเบาๆ ถามด้วยรอบยิ้ม กวาดสายตามองทั้งข้าวทั้งอาหาร ทั้งหล่อทั้งรวย ไหนจะดูแลและเอาใจใส่ดีเว่อร์ขนาดนั้น คงไม่นานมั้งที่เพื่อนเธอต้องเผลอใจอ่อนเข้าสักวัน “พี่แกมีให้ทั้งกาแฟร้อนและกาแฟเย็น น่าจะกลัวว่าแกจะไม่ชอบอย่างใดอย่างหนึ่งมั้ง คนที่ทำแบบนี้ได้ แปลว่าต้องใส่ใจมากจริๆ นะวาฬ” ปลาวาฬฟังทุกอย่างเงียบๆ จากนั้นก็หันกลับไปพยักหน้ารับ “รู้แหละ แต่เอาจริงๆ ตอนนี้ฉันไม่อยากคิดอะไรมากเลย” “แกอย่าไปปิดกั้นตัวเองดิ ผู้ชายคนไหนทำให้เ