อีกด้าน
“วันนี้ลมอะไรพัดคุณมาหาเพนนีถึงห้องเหรอคะ?” ทันทีที่ชายหนุ่มเดินเข้ามาในห้องชุดสุดหรู ที่เมื่อก่อนเขาเคยมาอยู่สองสามครั้ง เสียงเจ้าของห้องก็ดังขึ้นทันที
“ก็ผมคิดถึงคุณ ไม่ได้เหรอ หืม!!” ความจริงเขาไม่ได้คิดถึงเธอเลยแม้แต่น้อย แต่ช่วงหลายวันมานี้เขาเอาแต่คิดถึงใครอีกคนต่างหาก
ใครอีกคนที่ทำให้เขาแทบจะเป็นบ้าตายอยู่แล้ว ช่วงสามสี่วันมานี้ เขาแทบไม่มีอารมณ์กับผู้หญิงคนไหนเลยทั้งๆ ที่เขาโคตรจะเงี่ยน โคตรอยากจะระบายอารมณ์กามของตัวเอง
แต่เขากลับไม่สามารถมีอะไรกับใครได้เลยสักคน แค่หลับตา เขาก็เอาแต่นึกถึงหน้าเนียนใสไร้ที่ติ ที่นอนครวญครางไม่ได้สติอยู่ใต้ร่างของเขาเมื่อหลายคืนก่อน
อีกอย่างที่เขาเลือกมาหาเพนนี เป็นเพราะในบรรดาผู้หญิงที่เขาเคยนอนด้วย เพนนีคือคนที่เก่งเรื่องบนเตียงที่สุด เขาเพียงหวังว่าเธออาจจะช่วยเขาปลดปล่อยอารมณ์ในตัวของเขาออกมาได้
“เก็บคำคิดถึงจอมปลอมของคุณกลับไปดีกว่าค่ะไค เรามาเข้าเรื่องกันเลยดีกว่า” เพนนีว่าพลางใช้ฝ่ามือลูบไล้ไปทั่วแผงอกกว้างที่มีกล้ามเป็นมัดๆ ซ่อนอยู่ภายใต้เสื้อเชิ้ตแขนยาวสีดำ ก่อนที่เธอจะใช้มือของเธอปลดกระดุมเสื้อของคนตรงหน้า ออกทีละเม็ด ทีละเม็ด
“ผมชอบที่คุณรู้ใจผมแบบนี้”
“หึ ทำไมคะ ผู้หญิงคนล่าสุดของคุณมันไม่ได้เรื่องเหรอ?”
“อย่าพูดถึงคนอื่นได้มั้ย ผมไม่อยากฟัง” ไม่ใช่ว่าไม่อยากฟัง เพียงแค่เพนนีพูดประโยคเมื่อกี้ออกมา ใบหน้าที่สวยดุจดั่งเจ้าหญิงในเทพนิยายก็ผุดขึ้นมาในสมองของเขาอีกครั้ง และครั้งนี้มันก็ชัดเจนเหมือนทุกครั้งที่ผ่านมา
“แล้วคุณอยากฟังอะไรดีคะ? ฟังเสียงครางของเพนนีดีมั้ย?”
เพราะเธอรู้ว่าจุดมุ่งหมายที่ไคโรมาหาเธอในตอนนี้ ไม่พ้นเรื่องบนเตียงแบบที่เขากับเธอชอบทำ
“ผมชอบฟังเสียงครางของคุณ”
“งั้นให้เพนนีฟังเสียงครางของคุณก่อนดีมั้ยคะ!” สิ้นเสียงของหญิงสาว เธอก็ลงไปนั่งคุกเข่าอยู่บนพื้น สองมือพยายามปลดกระดุมกางเกงของคนที่ยืนนิ่งเอาหลังพิงกับกำแพงเอาไว้ และก่อนที่กางเกงยีนแบรนด์หรูจะถูกเธอดึงลง เสียงออดหน้าประตูก็ดังขัดจังหวะขึ้นมา
“ไค รีบไปซ่อนก่อน ตอนนี้” หญิงสาวที่เดินไปดูผู้มาเยือนห้องเธอในเวลานี้ รีบวิ่งกลับมาหาคนที่ยืนไม่รู้เรื่องรู้ราว
“ใครมา? จำเป็นต้องซ่อนเหรอ?”
“แดนค่ะ แฟนของเพนนี”
“ไหนบอกว่าเลิกแล้วไง?” เมื่อเดือนก่อนเขาจำได้ว่าเธอเป็นคนบอกเขาเองว่าเธอเลิกกับแฟนของเธอแล้ว
“อย่าเพิ่งถามได้มั้ย ไปซ่อนในห้องน้ำก่อน” เพราะเขาไม่อยากมีปัญหา แล้วก็ไม่อยากให้ผัวตัวจริงของเธอจับได้ ไคโรจึงยอมเข้าไปซ่อนในห้องน้ำตามที่เธอบอก
“ทำอะไรอยู่? ทำไมกว่าจะออกมาเปิดประตู ถึงนานขนาดนี้”
“เมื่อกี้เพนนีกำลังแต่งตัวค่ะ พอดีว่าจะออกไปข้างนอก”
บทสนทนาของคนสองคนที่อยู่ด้านนอก ทำให้ไคโรที่แอบอยู่ในห้องน้ำ ได้ยินทุกคำ
“จะไปไหน หรือนัดชู้เอาไว้?”
“แดน คุณอย่ามาหาเรื่องเพนนีนะ คุณก็รู้ว่าตอนนี้เพนนีมีแค่คุณ”
คนที่แอบอยู่ในห้องน้ำถึงกับแสยะยิ้มออกมา ให้กับคำพูดของผู้หญิงที่ก่อนหน้านี้เกือบจะอมของเขาอยู่แล้ว
“แต่ก่อนหน้านี้คุณมีคนอื่น”
“เราคุยกันแล้วไงคะ ว่าเราจะไม่พูดเรื่องที่ผ่านมาแล้ว ไหนคุณบอกว่าให้อภัยเพนนีไง”
“เพราะผมรักคุณมากไง ผมถึงยอมอภัยให้ผู้หญิงอย่างคุณ”
“โถ่!! แดน!! เพนนีก็รักคุณมากเหมือนกันนะ เราอย่าพูดเรื่องที่มันเคยผ่านมาแล้วดีกว่านะคะ เดี๋ยววันนี้เราไปเยี่ยมดิน น้องชายของคุณที่โรงพยาบาลกันดีกว่ามั้ยคะ ไหนคุณบอกน้องคุณฟื้นแล้วนี่นา”
“อืม!! เดี๋ยวผมก็ว่าจะแวะไป อยากรู้เหมือนกันว่าไอ้หน้าไหนที่มันกล้ามาทำน้องผมเจ็บปางตายขนาดนี้”
บทสนทนาของคนสองคนที่อยู่ด้านนอกยังคงดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง ก่อนที่ประโยคล่าสุดจะทำให้คนแอบอยู่ด้านในถึงกับสนใจขึ้นมา
“งั้นเราไปกันเลยมั้ยคะ เดี๋ยวเพนนีไปหยิบกระเป๋าก่อน”
“ผมขอเข้าห้องน้ำก่อนนะ”
“เอ่อ คือว่าห้องน้ำด้านนอกเสียค่ะ รอช่างมาซ่อมอยู่ คุณไปเข้าในห้องนอนดีกว่านะคะ”
“งั้นรอผมแป๊บนึง เดี๋ยวผมมา”
เสียงฝีเท้าที่เดินไกลออกไป ทำให้ไคโรที่แอบอยู่ด้านในเปิดประตูออกไปทันที ซึ่งพอเพนนีเห็นแบบนั้น เธอก็รีบวิ่งไปลากไคโรให้ออกจากห้องของเธอไป
“ไว้เจอกันวันอื่นนะคะ วันนี้ฉันไม่สะดวกแล้ว”
“ครับ แล้วผมจะมาหาคุณใหม่นะ บาย”
@บ้านไคโร 19.40 น.
“เฮียไค คืนนี้อย่าให้ยัยจัสทำงานหนักเหมือนวันนั้นอีกนะคะ” เพราะหลังจากที่เป็นไข้ จัสมินก็ไม่ได้ไปทำงานที่ร้านอยู่หลายวัน เพิ่งจะเริ่มไปก็วันนี้
“อืม!! เราย้ำเฮียรอบที่ล้านแล้วนะคริส”
“ก็อดห่วงไม่ได้นี่นา หรือว่าคืนนี้คริสจะไปด้วยดีคะ”
“ถ้าจะไปนั่งหลับ แนะนำให้หลับอยู่ที่บ้านเถอะ”
“ก็คริสเป็นห่วงยัยจัสจริงๆ นานแล้วเหมือนกันนะคะที่ไม่เห็นยัยจัสป่วยหนักขนาดนี้อะ”
ไคโรสำนึกผิดแทบไม่ทัน เพราะต้นเหตุที่ทำให้จัสมินป่วยหนักจนเดินไม่ได้ไปหลายวัน ก็คือเขาเอง
เขาที่เอาแต่รังแกเธอ ทั้งๆ ที่มันเป็นครั้งแรกของเธอ ขนาดสลบไปแล้วเขาก็ยังทำต่อ
“งั้นวันนี้ยังไม่ต้องให้จัสมินไปทำงานดีมั้ย?”
“ยัยจัสคงจะยอมหรอกค่ะ นี่เดี๋ยวอาทิตย์หน้าก็ครบกำหนดจ่ายเงินให้ไอ้พวกเจ้าหนี้หัวขวดนั่นแล้ว”
“จัสต้องจ่ายเดือนละกี่บาทนะ?”
“หนึ่งแสนค่ะ แต่อีกหน่อยยัยจัสก็น่าจะมีเงินเยอะแล้วนะ เพราะว่าวันนี้มีแมวมองมาทาบทามให้ยัยจัสไปถ่ายแบบด้วย”
“ถ่ายแบบ?”
“ใช่ค่ะ วันนี้หนูกับยัยจัสแวะไปกินปิ้งย่างที่ห้างมา แล้วเผอิญไปเจอแมวมองเข้าพอดี เห็นว่าเงินดีมากด้วยนะคะ อีกหน่อยคงไม่ต้องทำงานที่ร้านเฮียแล้วแหละ”
ประโยคที่ร่ายยาวออกมาจากปากของน้องสาวสุดที่รัก ทำให้ไคโรแอบสนใจอยู่ไม่น้อย
“ไม่ใช่ว่าโดนหลอกไปถ่ายหนังโป๊นะ”
“เฮียไค พูดบ้าอะไรของเฮียคะ ใครมันจะความคิดเลวขนาดนั้นกัน”
“คนเรารู้หน้าไม่รู้ใจนะคริส เราเองก็อีกคน ถ้าจะมีแฟน ดูให้มันดีๆ ด้วย ถ้าไม่ดีอย่าเอามาทำพันธุ์”
“เป็นอะไรของเฮียเนี่ย จู่ๆ พูดเรื่องไม่เป็นเรื่อง”
“แค่เป็นห่วงไง มีน้องสาวแค่คนเดียว แถมยังดื้อมากซะด้วย”
“งั้นเฮียไคสบายใจได้เลยค่ะ เพราะว่าชาตินี้คริสจะอยู่เป็นโสดไปจนแก่ตายเลย”
“หึ จะคอยดู แล้วนี่จัสมินแต่งตัวยังไม่เสร็จอีกเหรอ?”
“เดี๋ยวคริสขึ้นไปตามให้นะคะ เฮียไครอแป๊บนะ”
ยังไม่ทันที่คริสตัลจะขึ้นไปตาม หญิงสาวที่ถูกพูดถึงก่อนหน้านี้ก็เดินลงบันไดมาพอดี
ความคิดแรกที่ผุดขึ้นมาในหัวของไคโรตอนนี้คือ คนตรงหน้าทำไมถึงสวยเหี้ยๆ ขนาดนี้ ริมฝีปากอมชมพูที่เขาจูบในคืนนั้น มันสะกดสายตาของเขาได้เป็นอย่างดี
“เฮียไค!! เฮียไค!! เฮียไค…….”
“ห๊ะ!!”
“เหม่ออะไรคะ คริสเรียกเฮียตั้งนาน”
“ป เปล่าสักหน่อย จัสพร้อมแล้วใช่มั้ย งั้นเราไปกันเลยนะ” ประโยคแรกหันไปพูดกับน้องสาวสุดที่รัก ส่วนประโยคหลังหันไปพูดกับหญิงสาวที่มองเขาอยู่ ซึ่งเธอทำตัวปกติดีทุกอย่าง
มีแต่เขานี่แหละที่ไม่ปกติ
จากที่ว่าจะทำตัวปกติเหมือนเรื่องระหว่างเขากับเธอไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน แต่พอได้อยู่ใกล้กับร่างบางอีกครั้ง หัวใจของเขาก็เต้นไม่เป็นจังหวะอีกตามเคย