มีแต่คำว่าเอ๊ะเต็มไปหมด

1542 คำ

เฌอปรางหันหน้าหนี น้ำตาเอ่อคลอ สติสับสนระหว่างความโกรธ ความกลัว และความรู้สึกที่ไม่รู้จะเรียกว่าอะไรดี เธอไม่อยากแต่งงานกับเขา… แต่ถ้าไม่แต่ง… ทุกอย่างจะจบลงยังไง… เธอรีบดันตัวเองออกจากมือของเขา หัวใจเต้นแรงเพราะทั้งโกรธ ทั้งหวาดกลัว ทั้งไม่อยากยอมรับชะตากรรมที่กำลังบังคับเข้ามา วาโยเพียงมองเธอ แต่สายตายังคงจับจ้องเหมือนประกาศชัดเจนว่าไม่มีทางหนีอีกต่อไป เขายังมองเธอด้วยความเป็นห่วง เพียงแค่เธอยอมรับความจริง แค่นั้นทุกอย่างมันก็จะง่ายขึ้น ติดอยู่อย่างเดียวตอนนี้ นั่นก็คือเฌอปรางไม่ยอมรับความจริง ว่าทางออกของเขาและเธอมีเพียงการแต่งงานกันเท่านั้น หลังจากที่เฌอปรางปฏิเสธเสียงแข็ง วาโยถอนหายใจเงียบๆ สีหน้าของเขายังคงเรียบเฉย แต่ในดวงตาเต็มไปด้วยความห่วงใย “ได้…ก็ไม่เป็นไร ตอนนี้ไม่ต้องพูดเรื่องนั้นก็ได้” เขาพูดเสียงต่ำ เลือกที่จะไม่บีบคั้นเธออีก ตอนนี้ความสบายใจของเฌอปรางมันสำคัญที่สุด เพ

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม