ผ่านมาหลายเดือน ความสัมพันธ์ของฉันกับครอบครัวเฮียปุณดีขึ้นมาก ฉันไปมาหาสู่อยู่บ่อยๆ บางครั้งท่านก็ให้ฉันไปชอปปิ้งเป็นเพื่อน และอย่างนึงที่ท่านไม่เคยถามเลยก็คือ ฐานะทางบ้าน ซึ่งฉันเองไม่อยากบอกเพราะไม่ชอบความวุ่นวาย แต่วันนี้ที่ฉันพาคุณแม่มาเดินชอปปิ้งตามประสาผู้หญิง "อ้าว สวัสดีค่ะคุณหญิงลดา" คุณหญิงพิมพ์พร แม่ของยุวดีกล่าวทักทาย "อ้าวคุณหญิงพิมพ์พร มากับใครคะเนี่ย" "มาคนเดียวค่ะคุณหญิง " "พอดีเลย ดิฉันกับหนูข้าวว่าจะไปทานข้าวพอดี ไปด้วยกันมั้ยคะ" คุณหญิงลดาเอ่ยชวน "ได้สิคะ เดียวดิฉันเป็นเจ้ามือเลี้ยงเอง" คุณหญิงพิมพ์พรเอ่ย "ได้ไงกันคะ ดิฉันชวนดิฉันต้องเลี้ยงสิคะ" คุณหญิงลดา ก็ไม่ยอม "แล้วว่าแต่แม่หนูคนนี้ใครกันคะ" คุณหญิงพิมพ์พรเริ่มสนใจฉัน "อ้อ นี่หนูข้าวแฟนตาปุณหนะค่ะ" คุณหญิงลดา ทำหน้าเจื่อนเล็กน้อยเพราะการดูตัวของทั้งสองบ้านล้มไม่เป็นท่า "อ้อ หน้าตาสวยใช้ได้ แต่เป็นลูกเ