หลังจากพูดคุยกันเสร็จสรรพ ฝุ่นก็ขึ้นแท็กซี่เดินทางกลับบ้าน โทรหาโรมเพื่อบอกกล่าวสถานการณ์ "ขอโทษนะคะ ที่ฝุ่นทำไม่สำเร็จ" (ไม่เป็นไรหรอกครับพี่เข้าใจ) "ฝุ่นพยายามโน้มน้าวแล้วนะคะ แต่ยาหยียืนกรานปฏิเสธ บอกว่าไปค้างคืนด้วยไม่ได้" (พี่บอกไม่เป็นไรไงครับ แต่ว่าพรุ่งนี้เราไปเที่ยวชายหาดกันได้ใช่ไหม ไปพักผ่อนหย่อนใจ) วันต่อมา ชายหาดทะเล ขับรถออกไปไม่กี่ชั่วโมงก็ถึงทะเลนอกเมือง วันหยุดยาวผู้คนแห่แหนมาเที่ยวกันอย่างคึกคัก ฝุ่นลากตัวของยาหยีออกมาจากหอพัก โดยไม่ถามความสมัครใจ แต่เป็นช่วงกลางวันคงไม่เป็นไร เมื่อมาถึงก็เจอโรมนั่งอยู่ "ดีใจที่ได้เจออีกนะครับ" โรมทักทาย "น้องยาหยีอยากกินน้ำผลไม้ปั่นไหม" "มะพร้าวก็ได้ค่ะ" "เดี๋ยวพี่ไปสั่งให้นะครับ" "พี่ตั้งใจมาพักผ่อน ไม่ต้องบริการขนาดนี้ก็ได้" "เจอยาหยีทั้งทีพี่ก็อยากดูแลนี่ครับ" เขาพูดตรงทุกครั้งที่พบเจอกัน ฝุ่นยิ้มหวานจับมือเพื่อนมานั่งเก