ตอนที่ 15

2229 คำ

#คอนโดโลกันต์ เมื่อทั้งสองเข้ามาในห้องก็จัดการกับอาหารที่ซื้อมาจนอิ่มแปล้ก่อนจะมาเปิดดูหนังบนโซฟาเพื่อย่อยอาหารโดยที่ตอนนี้โลกันต์นอนหนุนตักสายไหมแต่เขาก็เริ่มสังเกตเห็นสีหน้าน้องไม่ค่อยดีตั้งแต่ทานข้าวจนถึงตอนนี้จึงอดไม่ได้ที่จะเอ่ยถามขึ้นด้วยความเป็นห่วง "เราเป็นอะไรหรือเปล่าทำไมดูหน้าเครียดๆ"' ฉันตกใจกับคำถามของพี่โลกันต์นี่หน้าฉันออกอาการขนาดนี้เลยหรอฉันที่ชั่งใจอยู่นานว่าจะบอกเรื่องที่โดนเรียกตัวไปเป็นดาวคณะตอนไหนดี ฉันจึงก้มหน้าลงไปบอกพี่โลกันต์พร้อมกับเอ่ยขึ้นทันที "พี่โลกันต์คะคือหนูโดนเรียกให้ไปคัดตัวประกวดเป็นดาวคณะคะ " โลกันต์ได้ยินก็ขยับตัวลุกขึ้นนั่งทันทีพร้อมกับเอ่ยเสียงเข้มและดูเคร่งเครียดมากกว่าเดิม " พี่ไม่อนุญาต" "แต่หนูเกรงใจพวกรุ่นพี่เขา " "แล้วไม่เกรงใจพี่???" โลกันต์เลิ่กคิ้วถามอย่างสงสัยเพราะน้องก็น่าจะรู้ว่าเขาหวงมากขนาดไหน "ก็เกรงใจอยู่นี่ไงคะหนูถึงบอกพี่

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม