บทที่ 24 ช่วยฉันที (NC18+)

1771 คำ

10 นาทีต่อมาภายในห้องนอนคอนโด ภูผาได้ยินเสียง ครืด… เสียงน้ำจากฝักบัวหยุดลง กำลังจะตามมาด้วยความเงียบ ทว่ากลับ โคร้ม! เสียงดังสนั่นทำให้ภูผาที่นั่งซดไวน์อยู่หน้าบาร์สะดุ้ง เขาวางแก้วกระแทกลงโต๊ะ รีบวิ่งพุ่งไปที่ห้องน้ำทันที เมื่อประตูถูกผลักเข้าไป ภาพตรงหน้าทำให้เขาต้องหันหน้าหนีแทบไม่ทัน ลลินในสภาพเปลือยกายนั่งแหมะอยู่บนพื้น อยู่ในท่าชันเข่า ผิวเนียนละเอียดตั้งแต่หน้าหัวจรดเท้า เขาก็ได้เห็นจนหมด “พี่ภู… ลลินลื่น…” เสียงหวานแผ่ว ๆ ยานคาง เหมือนเด็กเอาแต่ใจไร้สติ “ให้ตายสิ!” ภูผาสบถเบา ๆ ก่อนรีบคว้าผ้าเช็ดตัวสีขาวผืนใหม่พันรอบตัวเธออย่างลวก ๆ แล้วช้อนร่างบางขึ้นแนบอก ก้าวยาว ๆ กลับไปที่เตียง ฟึบ! เขาวางเธอลงบนผ้าปูสีขาวสะอาดอย่างระมัดระวัง ก่อนจะถอนหายใจแรง มือหนาเสยผมตัวเองด้วยความหงุดหงิดปนสับสน ทว่าเสียงแผ่วหวานกลับดังขึ้นอีกครั้ง “พี่ภู… พี่เกลียดลลินเหรอ” เขาชะงักทันที ดวง

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม