อุ้มบุญ -29- ด้านมืดที่ไม่มีใครรู้

1483 คำ

"ไหนวะเจ้าของที่นี่มันอยู่ไหน!! ไม่เห็นโผล่หัวมาสักทีมัวแต่หดหัวอยู่ในกระดองหรือยังไง!!" ชายวัยกลางคนทั้งเมาและเล่นการพนันเสียทำให้เขาเกิดบรรดาลโทสะอาละวาดทำลายข้าวของที่นี่ "กูเอง!!" นักรบเดินลงบันไดไปพร้อมกับลูกน้องอีก 3-4 คน "มึงเองเหรอ มึงรู้ไหมว่าเด็กในร้านมึงโกงกู" "ไม่เอาสิ แพ้แล้วไม่พาลสิครับ การพนันมันก็มีได้มีเสียมีขึ้นมีลง แต่การที่คุณมาอาละวาดในคาสิโนของผมแบบนี้ถือว่าคุณไม่ให้เกียรติผมเลยนะคะ" "ทำไมกูต้องให้เกียรติคนอย่างมึงด้วยวะ!! ถุย! ไอ้กระจอก" ชายหนุ่มถุยน้ำลายลงไปที่หน้าอกของนักรบ เขาขบกรามแน่นด้วยความโกรธ "ในเมื่อคุณไม่ให้เกียรติผม ผมก็ไม่จำเป็นที่จะต้องให้เกียรติคุณอีกต่อไป" คำพูดของนักรบลูกน้องของเขาก็เข้ามาล็อคตัวของชายหนุ่มเอาไว้ทันทีก่อนจะพาเดินออกไปจากคาสิโนอย่างรวดเร็ว "เคลียร์ทุกอย่างที่นี่ด้วย กูจะไปจัดการกับพวกปากดีหน่อย" "ได้ครับนาย" นักรบเดินตามลูก

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม