บทที่26. ความแค้น!

1293 คำ

วันต่อมา มหาวิทยาลัยเอกชน พักเที่ยง ศึกษาต่างแยกย้ายกันไปกินข้าวพักผ่อนตามอัธยาศัย นานะยังคงเจ็บใจเรื่องที่เมลินเปิดคลิปวิดีโอให้ดู จึงตัดสินใจเดินไปหาดราฟ ใต้ตึกคณะ "จริงหรือเปล่าคะที่พี่ไปเฝ้าเมลิน?!" นานะถาม "ใช่ แล้วเธอจะทำไม" "ทั้งที่ฉันโพสต์รูปเหมือนกำลังจะตาย ทำไมพี่ถึงเลือกที่จะกลับไปหามันล่ะ!!" "มันเป็นสิทธิ์ที่ส่วนตัวของฉัน ถ้าจะมาวุ่นวายก็กลับไปซะ อย่าชวนทะเลาะมันน่ารำคาญ" "แต่พี่ก็ควรแคร์ฉันบ้าง ฮึกกก" "ถ้าสถานะคู่นอนมันทำให้เธอลำบากใจนักก็เลิกคุยกันไปเลย ฉันเองก็เบื่อเหมือนกัน" นานะรีบจับข้อแขนล่ำพร้อมเขย่าพูดจาไม่รู้เรื่องวกไปวนมา ตะคอกด่าน้ำตาเริ่มไหล แต่สุดท้ายเพื่อนสนิทอย่างทิมก็มาแยกทั้งสองออกจากกันเพื่อคลายปัญหาทุกอย่าง วันเสาร์ โรงพยาบาล เมลินถือดอกไม้ช่อสีสวยสดงดงามเตรียมตัวที่จะไปเยี่ยมผู้เป็นแม่ เนื่องจากช่วงนี้อาการก็ยังคงทรงตัวเพราะร่างกายอ่อนแอจึงยัง

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม