56

1530 คำ

“หนูรักคุณพ่อนะคะ ถ้าเหงาเบื่อ หรืออยากพักผ่อนก็มาหาหนูนะคะ” เธอกอดท่านอีกครั้ง จิตรลดากับพลอยประภัสมีสีหน้ารำคาญขัดใจ จะอะไรกันนักกันหนานะ ร่ำลากันอยู่นั่นแหละ รำคาญเสียจริง เธอส่งบิดาขึ้นรถตู้ ยืนมองรถแล่นผ่านไปจนสุดตา “พี่ชาคะ ถ้าคุณพ่อแก่ชรามากแล้ว พริ้งขอพาคุณพ่อมาดูแลนะคะ พริ้งทิ้งคุณพ่อไม่ได้ คุณพ่อมีพริ้งคนเดียว พริ้งในฐานะลูกต้องดูแลท่านให้ดีที่สุดค่ะ” “ได้สิ” เขานึกชื่นชมความกตัญญูของเธอนัก รถตู้ของบิดาแล่นออกไปแล้ว รถของใบบัวก็แล่นเข้ามาเทียบหน้าบ้าน ใบบัวลงมาจากรถสีหน้าแตกตื่น ก่อนจะเข้ามาจับมือของพริ้งเพราอย่างร้อนใจ “พริ้ง พี่มีเรื่องจะคุยด้วย” “พี่บัวใจเย็นๆ ก่อนค่ะ เป็นอะไรคะ” “ชา บัวขอคุยกับน้องพริ้งหน่อยนะ” ใบบัวลากพริ้งเพราไปอีกด้าน ก่อนจะปล่อยโฮออกมาอย่างสุดกลั้น “พี่บัวเป็นอะไรคะ เล่าให้พริ้งฟังได้เลยค่ะ ใจเย็นๆ นะคะพี่บัวอย่าร้องไห้ค่ะ” “พริ้ง คุณแม่ของพ

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม