ลืมให้หมด nc

1740 คำ

ผ่านมาหนึ่งสัปดาห์เขมทัตก็ติดต่อเข้ามอบตัว ระหว่างรอศาลพิจารณาคดีจัสมินก็ให้ทนายจัดการเรื่องหย่าของเธอ ซึ่งเขมทัตก็ยอมเซ็นใบหย่าแต่โดยดี “ไม่น่าเชื่อว่าเขาจะหย่ากับน้องง่ายๆ แบบนี้” “พี่ว่ามันง่ายไปหน่อย มันมีอะไรอยู่เบื้องหลังหรือเปล่า นายรู้ไหมจอม” “ผมจะไปรู้ได้ยังไง เขายอมหย่าก็ดีแล้วไม่ใช่เหรอครับบอส” “ฉันก็นึกว่านายจะรู้ หูตานายกว้างขวางจะตาย” “ถึงจะกว้างขวางแต่ผมก็รู้แค่เฉพาะงานของผมนี่ครับ จะไปรู้เรื่องส่วนตัวของคนอื่นได้ยังไงบอสก็ถามแปลก” “ใช่ค่ะ พี่จอมเขาจะรู้อะไร เขาอยู่กับน้องตลอด” “อ๋อ เดี๋ยวนี้เข้าข้างกันดีจังนะ” “ที่พี่จอมต้องเข้าข้างน้องก็เพราะตอนนี้น้องไม่เหลือใครแล้วยังไงล่ะคะ พี่ชายก็กำลังหลงแฟน” “ก็แฟนพี่น่ารักน่าหลงไง” มาร์คัสตอบอย่างไม่อายปาก “แล้วพี่จะกลับอิตาลีเลยหรือเปล่าพี่ต้นก็ไปอยู่ในคุกแล้ว” “ยังหรอก อยากเวลาให้กับมิรันอีกนิด” “หวานเกินไปแล้วนะคะ” “

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม