Eliza's POV
“Hindi ka na puwedeng magtagal dito.”
Mariing sabi ni Keanne. Matalim ang mga matang nakatingin sa akin. Ano na namang kasalanan ko bakit ganiyan siya makatingin sa akin?
Napapikit na lang ako, pilit pinakalma ang sarili ko. Pero hindi ko pa rin makalimutan ang ginawa niya kanina. Yung bigla niyang pagsuntok kay William. Dahil doon, nabitawan ako. Ang sakit tuloy ng puwet ko.
“Umalis ka na kung gusto mo, Keanne.” walang gana kong sabi sa kaniya ng maimulat ang aking mga mata. Sa halip na matuwa dahil nandito siya. Kabaliktaran naman ang nararamdaman ko. Ewan ko ba. Bigla na lang akong nainis sa kaniya.
Pagkatapos niya akong balewalain ng nakaraang araw, ngayon susunod-sunod siya sa akin dito. Tapos mananakit pa ng tao?
Hindi man lang inalam kung anong nangyari.
Si Willi
