Claire’s
“Lolo!” masaya kong sigaw nang makababa ako sa sasakyan. Biglang nawala ang pagod ko nang makita ang lolo na hinihintay ang pagdating ko. His face aged but he still looks handsome like I remembered years ago.
He was standing in the front door of the huge mansion. Mayroon itong tungkod sa isang kamay para suportahan ang katawan nito. Malaki ang mga ngiti niya habang hinintay akong makababa sa sasakayan.
Sinalubong niya ako ng isang mahigpit na yakap na ginantihan ko naman. Matanda na ang lolo pero malakas pa rin siya, marahil dahil ito sa trabaho niya noong kabataan niya. He was a very hard-working man.
“Ang laki mo na, apo. Halos hindi kita nakilala, kung hindi lang sa boses mo ay marahil iisipin kong anghel ang tumawag sa akin.” Sinipat niya ako ng tingin, parang hindi
