Claire’s
Hapon na nang nagpadesisyonan kong lumabas ng kuwarto. I don’t feel good, my head keeps on spinning and I always threw up whenever I eat something. Ang gusto ni lolo ay pumunta kami ng hospital pero sinabi ko na ayos lang ako. Sa totoo lang ay gusto ko naman talaga pumunta kaso mas gusto ko iyong mag-isa lang ako. I just told him that I need to rest more and that there’s nothing to worry about. Labag man sa kaluoban niya, hinayaan niya na lang ako.
Ngayong hapon lang bumuti ang pakiramdam ko kaya bumaba ako. Lolo would be worried if I stayed in my room the whole day. Nawala naman iyong pagkahilo ko kaya ayos lang.
Pagdating ko sa kusina para sana kumuha ng maiinum ay narinign ko na maingay na nag-uusap ang mga katulong. Curiously, I peeked through the door of the kitchen
