Axel’s POV
BUONG araw akong hindi man lang nakatulog nang maayos. Buong araw akong panay balik sa public market at panay bili ng mga pagkain at kung ano—anong gusto ni Sandra na ipapabilis niya sa akin. Sinubukan ko namang umilag sa mga utos niya pero wala talaga akong takas.
“Coke float, Axel. I want coke float,” isang beses nang utusan niya ako. Buong akala ko ay mauubusan na naman ako ng hininga pero nang malaman ko kung ano na naman ang gusto niyang kainin ay muli kong binawi ang kaba na kaagad kong naramdaman.
Parang na—traumatized na yata ako dahil sa pinaggagawa ni Sandra. Sa tuwing binabanggit niya ang aking pangalan ay kusa kong naramdaman ang pagiging kabado. Isa sa nakatatakot na sandali ay iyong tatawagin niya ang pangalan ko lalo pa at hindi ko alam kung ano na naman ang gu
