74

2097 Words

Chapter Seventy-four Tahimik akong umiiyak sa tabi ng gobernador habang nakikinig sa kwento nito. Pareho kaming luhaan. "I'm sorry kung sobrang natagalan. Hindi man lang kita nadamayan no'ng hirap na hirap ka sa sitwasyon mo... sa pagbubuntis mo." Nang subukan nitong hawakan ang kamay ko ay hindi ko na siya kinontra pa. Hinayaan kong hawakan nito ang kamay ko at pinupog nang halik. "Mahal na mahal kita, Yunako. Iyon iyong gusto kong sabihin sa 'yo pero pag-uwi ko'y wala ka na. Baby girl, nauunawaan ko kung galit ka o namumuhi ka sa akin. Sobrang hirap nang pinagdaanan mo lalo't nagdalang tao ka... kambal pa. Nauunawaan ko kung ipagtabuyan mo pa rin ako or what... wala ako sa tabi mo no'ng kailangan mo ako. Wala ako sa tabi ninyong tatlo." "Hindi ako galit sa 'yo, Lucca. Never akong na

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD