“G-GOOD BYE,” sambit ni Thoie habang nanginginig pa ang boses. Diretso siyang nakatayo at nakatingin sa puntod ng kaniyang Lolo Inigo. Ikalawang araw na nito simula nang mailibing. Matinding hinagpis ang kaniyang pinagdaanan nang hindi siya makadalo upang silipin man lamang ito sa kabaong, dahil sa kaniyang mahinang kalusugan. Ngayong araw lamang siya pinayagang makalabas ng hospital. Hindi niya na nagawa pang makipagtalo dahil bukod sa kaniyang sarili, may dalawang tao siyang kailangan isaalang-alang bago magpadalos-dalus ng desisyon; si Ken at ang kanilang magiging anak. “I will miss you, lolo. You will be in my heart forever.” Kinagat niya ang ibabang labi upang pigilan ang mga luhang kanina pa nagbabadyang tumulo. Pagod na siya sa pag-iyak. Ilang araw niya na itong ginagawa ngunit hind
