PANAY pa rin ang bagsak ng mga luha ko habang sakay ng taxi. Nasaktan ako sa mga sinabi ni Mama Rowan, pero mas ramdam ko ang hinagpis niya. Sa dami ng araw at linggo na dumaan, at kung kailan wala na si Papa, saka pa niya nalaman na niloko siya nito. Na hindi naging tapat sa kaniya ang lalakeng minahal. Kinakain ng guilt ang dibdib ko. Hindi ko masisisi si Mama Rowan kung hindi na niya ako mapatawad kahit kailan.
Suminghot ako at pinahid ng mga daliri ang luhang dumaloy. Kung may isang bagay man na dapat kong ikatuwa ngayon, naunahan ko si Drei. Hinding-hindi na niya ako matatakot. Hindi na niya kami mahahawakan sa leeg ni Orion. Ang kailangan ko na lang gawin ay sabihin sa asawa ko ang nangyari. Hindi ko alam kung ano'ng magiging reaksiyon niya. Hindi ako sigurado kung sasang-ayon siya
