Pupuntahan ko sana ang aking anak na naglalaro sa playground dito sa garden nang makita ko na parating si Fourth, kaya agad akong nagtago sa likod ng mayabong na halaman. Palapit siya ngayon sa aming anak na naglalarong mag-isa sa may playground. Wiling-wili siya sa kinaroroonan niya. She was so overwhelmed, that she wake up early.
Tulog pa ang mga pinsan niya kaya siya pa lang na mag-isa ang narito.
"Hi," bati ni Fourth sa bata. Bahagya siyang lumuhod sa harapan ng aming anak. Nakangiti siya at tila hindi pa din makapaniwala habang nakatingin sa kaniyang anak.
Bagamat nagulat, kalaunan ay ngumiti siya.
Nakipagtitigan siya sa ama ng ilang sandali, speechless because of the overwhelming feeling she must have been feeling since she now know the truth.
"Why are you crying?" Tila na
