Tahnia’s Point of View
Nakahiga ako sa kama katabi si Sebastian—kapwa walang suot at magkayakap. Nakahiga ako sa kanyang dibdib kung saan dinig na dinig ko ang kabog nito.
“Seb?” tawag ko sa kanya dahil kanina pa siya hindi nagsasalita. Nakatingin lang siya sa kisame na wari mo’y malalim ang iniisip.
“Hmm?” tugon niya saka ako binalingan ng tingin. “What is it, do you need something?” malambing niyang tanong.
Tumitig lang ako sa kanyang mga mata saka tipid na ngumiti at umiling. “No, I am just wondering bakit kanina ka pa tahimik?”
“Oh...” Doon na siya nag-iwas ng tingin. “It’s about what happened earlier,” pagtatapat niya sa tila matamlay na boses.
“Kanina?” nagtataka kong tanong. Ano bang nangyari kanina?
“Yeah—when I came inside you,” punto niya. “It keeps on bothering me.”
Bi
