Sebastian's Point of View
"Akala ko ba okay ka?" pang-aasar ni Enrico sa akin nang makapasok ako sa sasakyan kasunod ni Tahnia. Mahina pa siyang tumawa saka nakangisi akong sinilip mula sa salamin ng sasakyan. "You didn't even need my help," sarkastikong dagdag niya at mas lumapad pa ang ngisi.
Masama ko siyang tiningnan. "Just start the fúvking car and drive," matigas kong sabi sa kanya saka ako sumandal sa upuan at pumikit dahil sumasakit na naman ang ulo ko.
"Grumpy. Ganiyan talaga kapag tumatanda na."
Pumitik ang ugat sa ulo ko dahil sa sinabi niya, but I chose not to respond dahil mas sasakit lang ang ulo ko kapag nakipagtalo ako sa kanya.
"Na-contact ko na ang personal doctor mo, Gov," pagsingit ni Tahnia. "He'll be at your house around 7:00 PM."
"'Medyo matagal pa," sabat na
