Kabanata 96

1098 Words

Sebastian’s Point of View “Sebastian, I’m sorry…I’m really sorry…” I watched Enrico kneel in front of me after failing to save Tahnia and Luiza. Nasa opisina niya kami. Kaming dalawa lang. The room is too spacious yet it’s suffocating. Hindi ako makahinga. Pakiramdam ko’y mahihilo ako anumang oras. I am being overwhelmed by everything I have been feeling: stress, fatigue, betrayal, pain, longing, regret—everything. “I don’t know what to say, Enrico,” mahinang sabi ko sa kanya saka ko iniwas ang tingin ko dahil sobrang sakit para sa akin na makita siyang lumuhod para humingi ng kapatawaran. “Patawarin mo ako, Seb. I…I didn’t know things would turn out this way.” “Get up, Enrico,” malamig kong sabi. “Get the f**k up!” “Seb…” “I said, get up!” Tumaas na ang boses ko. I looked at hi

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD