Chezca Mendoza
Matapos naming kumain ay hindi niya ako hinayaan na magligpit ng mga pinagkainan namin. Naririyan ang mga tao niya para gumawa niyon.
Hinila na kaagad niya ako paakyat sa ikalawang palapag ng bahay.
“W-Wait, my suitcase?” ani ko sa kanya nang maalala kong bigla ang pamalit kong damit.
I glanced back at the living room. We were already on the stairs.
“It’s already in our room,” sagot naman niya na ikinalingon ko sa kanya.
Our room?
Nakaramdam akong muli ng kilig, pero mahigpit kong pinigilan ang ngiti ko.
"O-Okay," sagot ko na lamang.
Muli na niya akong hinila paakyat ng hagdan, hanggang sa tuluyan na kaming makarating sa second floor.
Pumasok kami sa room niya—este sa room namin pala.
Napansin kong maayos nang muli ang kama.
"B-Bago na ulit ang kama?" tanon
