CHAPTER 28 LIGAYA'S POV Nagising na lang ako na walang kadahilanan sa kalagitnaan ng gabi. Umupo na lang ako sa papag na sinasapo na lang ang mukha ko, na nilingon ko naman si Dakila sa tabi ko na mahimbing pa rin na natutulog. Hindi ko alam kong anong oras na nang sandaling iyon subalit malalim na rin ang gabi na tanging huni ng mga hayop at kuliglig na lang ang maririnig mo sa ikalaliman ng gabi. Nilamon na nang dilim ang kwarto naming dalawa, na wala kana rin makikita pang anumang bakas ng ilaw kundi lamang sa liwanag na nag mumula sa buwan na pumapasok sa aming silid. Mainggat na ang akong bumaba sa papag na maka ramdam ako ng matinding pag kauhaw na lamang. Mabagal at puno ng pag iinggat akong nag lakad hanggang naka punta na ako sa maliit na kusina namin para maka-inom na. Nang m

