Chapter 14
DAKILA'S POV
Paika-ika at nahihirapan si Dakilang mag lakad palabas ng balay, hawak niya sa kabilang kamay ang sungkod na kahoy na mariin na lamang siyang napapa-pikit ng mata na hindi pa gaanong magaling ang kanyang sugat.
Tiniis niya na lamang ang kirot at sakit ng kanyang pilay, hanggang tuluyan na siyang naka labas. Bumunggad kaagas sakanya ang maliit na bakuran na may naka tanim doon na mga mga magagandang mga bulaklak sa munting harden.
Humingga na lamang ng malalim si Dakila na tahimik niya na lamang pinag mamasdan ang tahimik at payapang lugar. Nakita ni Dakila ang upuan na gawa sa kahoy sa isang banda, balak niya sanang umupo muna doon at mag pahangin kaya’t hirap na hirap naman siyang nag lakad papunta sa gawi na iyon na mabagal lamang na paraan at nahihirapan.
Hi
