ANG PAGPAPATAWAD
JAMILLAH POV.
HINDI na ako nagtagal sa ospital; agad din kaming umuwi sa mansion. Hindi ko na rin matiis ang presensya ng mga magulang ko, lalo na’t palagi silang nasa paligid namin ni Baby Janine Roice.
“P-Papa, bakit ka po nakatayo diyan? Dito ka na sa upuan.” Tawag ko sa kanya. Marahil hindi niya inaasahan kaya nanatili lang siyang nakatulala. Inulit ko ang pagtawag, at saka lamang siya lumapit. Hindi rin nakaligtas sa akin ang panunubig ng kanyang mga mata.
“A-Anak… pwede na ba tayong mag-usap?” may halong pakiusap ang boses niya.
“Opo. Ano po ang gusto mong sabihin? Makikinig ako.” Nginitian ko siya, ngunit sa halip na sumagot ay niyakap niya ako at si Baby Janine Roice nang mahigpit.
“Salamat, anak… akala ko hindi mo na kami kayang patawarin ng mama mo.” Nangan
