Chapter 124 Jeisen Jee POV I feel like a lost soul. Isang ligaw na kaluluwa at umaayon lang sa bawat galaw nila. I have no direction at all. Gusto kong umiyak pero parang naubos na ata ito kahit na hindi naman talaga ako umiyak. And as much as I wanted to show any emotions, wala, wala at blanko lang akong nakatingin sa kanilang lahat. I am Jeisen Jee Escitosh. I am empowered woman. But.. not anymore. My flicker of hope is gone. Hindi ko akalain na kahit sa sarili kong kaso wala akong maisip na paraan. All I want is to end this all. Mawala ako ng tuluyan at hindi na makita ng lahat. I no longer see my worth now. I feel like my last stroke is just to only breath. I want to evaporate. I want people forget my existence. Ba't pa nila ako pinaglalaban? Masama akong tao. Reclusi

