Matapos namin kumain, sinilip ko lang si Pnilip habang pinapakain ang sarili niya sa kwarto. Hindi na siya humingi ng tulong sa mga katulong para kumain. Kahit nahihirapan ay pilit niyang pinakakain ang sarili niya. Nanatili lang nakatayo ang katulong sa tabi niya at pinagmamasdan siya nito para maghintay kung kailan pwedeng tulungan si Philip.
"Goodmorning," bati ko sa kanya ng makita niya ako pagbukas ko ng pinto. Nhinto siya sa pagkain ng makita ako, pumasok ako at nilapitan ko siya. Hindi ako hihingi ng kahit anong detalye tungkol sa notebook na iyon at aalamin ko iyon sa sarili ko.
"Kamusta pakiramdam mo?" tanong ko sa kanya at pinagmasdan ko ang lagay niya. Nawala na ang kanyang mga pasa sa mukha pero may mga galos pa rin siya. Nililinis na rin ng maigi ang kanyang mga sugat. Sab
