XELLONIA POV
“BAKIT...” Napahawak ako sa aking puso. “Bakit kasi ako? Bakit ako lang ang namomoblema?” mahinang bulong ko sa aking sarili.
Unti—unting umiinit ang aking mga mata.
“Paano kung...” Biglang nanginig ang aking boses nang may maisip na naman akong hindi maganda. “Paano kung pamalit lang ako?” tanong ko sa aking sarili.
Dahil sa tanong kong iyon ay hindi ko napigilang mapaiyak.
Napasinghot ako at pilit na pinipigilan ang aking sarili, pero hindi ko na kinaya dahil tuluyan nang bumagsak ang luha ko.
Ang luhang galing sa aking puso.
“Kasi naman... Bakit ako?” bulong ko muli habang pinupunasan ang aking mga mata. “Bakit biglang may gusto sila sa akin? Litong—lito na ako.”
At ang mas masakit pa ay baka hindi naman talaga ako ang gusto nila.
Baka...
Hinahanap lang nila iy
