XELLONIA POV
“ANO, Maʼam Xellonia? Kinakabahan ka pa rin ba na harapin kaming lahat?”
Napatingin ako kay Karen na nasa tabi ko habang naglalakad kami side to side.
“Hindi na gaano, Karen. Pero naiilang pa rin ako kapag tinatawag ninyo kong Maʼam Xellonia. Hindi pa rin ako sanay,” sabi ko sa kanya.
Napahinto kami sa may bandang pool ng bahay, naupo kami rito sa outdoor sofa.
“Masasanay ka rin, Maʼam Xellonia!” sabi ni Karen sa akin.
Pinaningkita ko siya ng mga mata ko, pero tumawa lang siya nang malakas. “Joke lang naman, Maʼam Xellonia.” bawing sabi niya sa akin.
Napabuga na naman ako nang malakas. “May iniisip ka na naman ba? Ano na naman ang iniisip mo?” tanong niya sa akin at hinawakan niya ang aking kamay. “Teka, iniisip mo ba ang tungkol doon sa LET review natin? Oo nga pala
