XELLONIA POV
“XELLONIA?”
I heard a voice and knocked on my door kaya nawala ang aking iniisip.
“Xellonia? Kakain na raw ng hapunan!”
Boses iyon ni Karen.
Napahilamos ako ng aking mukha dahil nararamdaman ko na ang kaba sa aking buong katawan.
Lalabas na ako at makikita ko na silang lahat. What if bigyan nila ako ng mga matang na nagsasabing ayaw nila sa akin? Na ayaw nila akong pumalit sa yumao nilang unang madam?
“Hay!”
Nakagat ko na lang ang ibabang labi ko habang hindi ko na ma—kontrol ang nginig ng aking katawan.
“Xellonia, huwag ka ng magtago dʼyan! Bumaba ka na at kakain na tayo!”
Hindi pa rin pala siya bumababa.
Lumakad na ako papunta sa pinto at binuksan iyon, nakita ko ang malaking ngiti mula kay Xellonia.
“Kanina pa kita tinatawag, Xellonia. Ikaw talaga. Bakit a
