XELLONIA POV
MABILIS ang lumipas ang mga buwan. Kasabay ng paglipas ng panahon ay unti—unti ring naghilom ang mga sugat na iniwan ng nakaraan sa akin.
Natapos na rin namin ni Karen ang aming LET examination. Isa lang ang panalangin namin, sana makapasa kaming dalawa. Iyon na lang ang hinihintay namin bago matapos ang taon na ito.
Huminga akong malalim habang nasa sofa ako at umiinom ng apple shake ko at ang cravings kong vanilla ice cream. Napahaplos ako sa aking tiyan na anim na buwan at sobrang laki ng tiyan ko.
Ganito ba talaga kapag buntis? Lalo na kapag twins ang ipapanganak ko?
Naalala ko tuloy nang malaman naming kambal ang pinagbubuntis ko, nagkagulo silang lahat at isama pang twins girl and boy. Kaya sobrang saya nila.
Sobrang saya ko rin. Iyon nga lang sobrang overprotec
