Chapter 57
Sash's pov:
Nagising ako sa sinag ng araw na tumama sa aking mukha. Agad akong napabangon nang maalala ko ‘yong ginawa namin ni Aizen sa sala kagabi!
S-sandali! P-panaginip ba ‘yon?
H-hindi!!! Hindi iyon panaginip!
Napahawak ako sa mga pisngi ko at nakaramdam ako ng hiya sa aking sarili. Nakita kami ni Clarence! N-nakakahiya!!! Ow, sh*t!
Napakagat ako ng ibabang labi ko dahil sa kaba at pagkailang. Paano ako lalabas do’n? Paano ko sila haharapin? Baka ikinuwento na niya kay lola? Nakakahiya talaga!
Haaayyy, si Aizen kasi!
P-paano ng aba kami napunta sa ganoong pangyayari? Akala ko kasi talaga galit na naman siya sa akin, medyo natakot ako kasi… sinabi niyang wag akong maging masungit para hindi niya ako iwan.
Natatakot akong… iwan niya ako.
