Pauwi na kami at nasa loob na ng sasakyan pero ang isip ko ay nasa pinag-usapan pa rin namin kanina. Hanggang ngayon ay hindi ko maintindihan ng tuluyan ang mga sinabi niya. How could I keep it balance?
"Was it hard?" He asked after a moment of silence inside the car.
"Huh?"
"To forgive."
Natigilan ako. He pointed out something that cause a throbbing pain on my chest. Forgiving. Forgiveness.
Lagi kong sinasabi na napatawad ko na si Zale. Pero may parte sa akin, na natitiyak kong, masakit pa rin. The cheating thing, I already forgive him for that. Pero yung pagpapatawad para sa mga panahong minahal ko siya ng sobra pero kalokohan lang pala? Hindi ko alam.
I feel betrayed.
Yun yung takot na lumulukob sa sistema ko. That's one of the reason why I didn't have too much friends in Singapo
