CHAPTER 79.7 (2)

1133 Words

Mabilis na binabagtas ng sasakyan ang maluwag na kalsada. Ang ulap ay maliwanag, walang bahid ng ulan. Ang araw ay nagbabantay, matiyagang sinusundan kung saan sila paroroon, ang hangin ay sumasayaw, nagdiriwang sa panibagong umaga. Maaaring isa na itong palatandaan na magiging masaya at matiwasay ang plano ng mga nilalang na may iisang hangarin mula noon hanggang ngayon, ang maging masaya, maging malaya. Malayo-layong byahe ang kanilang titiisin, iba't ibang daan ang kanilang babagtasin bago nila maibubuka ang kanilang pakpak. Pagod man ang kanilang mga katawan sa lahat ng nangyari, binugbog man sila ng problema sa mga nakalipas na araw, mahigpit nilang niyayakap ang kanilang sarili. Nakamamangha na sa murang edad, alam na nila ang kalakaran sa mundo. Kung gaano karumi, hindi patas ang

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD