Chapter 37

1411 Words

NAPANGITI ako sa narinig kong iyon mula kina Lebron. Hindi ko inaasahang gagawin ni Lorraine iyon. Hindi ako makapaniwalang gagawin niya iyon sa isang kagaya ko. "Maya-maya lang pare ay nandito na rin iyon," dagdag pa ni Dwyane. Mga ilang minuto ang lumipas at biglang bumukas ang pinto ng kwartong kinalalagyan namin. "M-mellard..." Dumating na siya at agad niya akong niyakap. "S-sorry... Napahimbing ako ng tulog kanina. Hindi tuloy kita naipagtanggol nang mas maaga... S-sorry talaga..." Mangiyak-ngiyak pa siya habang sinasabi iyon. Napatingin pa ako sa mga kaibigan namin at sobra ang ngiti nila sa aming dalawa. Napa-aray nga lang ako dahil sa higpit ng yakap ni Lorraine sa akin. Napatawa tuloy sila. "S-sorry!" ani Lorraine. Agad namang kumalas si Lorraine sa pagkakayakap niya sa ak

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD