Chapter 47

674 Words

SAVANNA’S POV “ANONG ngiti ‘yan, Savanna?" pang-aasar na tanong ni Lyla sa akin. Bigla ko lang kasi naalala ang conversation namin ni Lary Gold. Hindi pa rin kasi mawala sa isip ko ang huling mensahe niya. May ibig sabihin kaya no'n? “W-Wala! May naalala lang ako nakakatawang bagay. O siya, magbibihis na ako," aniko saka agad akong pumunta sa banyo para magbihis ng uniform. Ang gaan sa pakiramdam na wala kang inaalalang bagay. Hindi na ako natatakot ngayong harapin si Aldrich dahil wala na akong utang sa kaniya. Malaya na akong mabuhay sa mundo! “Miss? Miss?" Napailing ako nang pumitik ng daliri ang customer sa harap ko. “S-Sorry po. Ano po order niyo?" ngiting tanong ko sa kaniya. “Isang americano, take out.” Nagbigay siya ng five hundred pesos at agad ko naman siya sinuklian. “

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD