OLIVIA PAULINE
KINABUKASAN ay nagising akong wala nang katabi. Hindi muna ako nagmulat ng aking mga mata, imbes ay kinapa ko muna ng kamay at ng paa kung nasa tabi ko pa ng aba si Tyler.
Nang masiguro kong wala nga siya doon ay nagmulat na ako ng aking mga mata. Kumurap-kurap pa ako at sinanay ang paningin ko sa liwanag. Nang masanay ay saka ako nag-inat ng katawan at unti-unting bumangon.
Bahagya akong nakaramdam ng pagkahilo hanggang sa tila ba pumitik ang aking sentido. Nangasim ang sikmura ko at tila ba naduduwal ako sa aking pagbangon.
Tinakbo ko agad ang kinaroroonan ng banyo at doon ay dumuwal nga ako ng dumuwal. Wala naman akong nailabas maliban sa kaunting likido ngunit sa tingin ko ay masama ang pakiramdam ko. Matapos iyon ay inayos ko ang sarili ko sa pamamagitan ng paghihil
