Chapter 106
Nasa ospital si Mommy and Carrie. Kaya walang drama no'ng pumasok kami. Walang humarang sa amin kahit tiyak kong ang bilin sa mga ito ay tiyakin hindi ako makakapasok ng mansion. Nakakalat ang security namin. Paglapit ko sa kabaong ng aking ama ay bumuhos na ang emosyong pigil na pigil kong ilabas kanina. Agad kong niyakap ang puting kabaong na halatang hindi pinagkaabalahang piliin. Simpleng kabaong iyon. Wala man lang bulaklak o palamuti roon. Nang itutok ko ang tingin sa mukha ng aking ama, I saw peace. Parang mas payapa ito ngayon. Iyong reality na iyon... ang unti-unting nagpakalma sa akin. Iyong bigat ng iyak ko... unti-unting humina hanggang sa huminto na. Mas masaya na ba siya ngayon? Mas okay na ba siya? Nakalaya ba siya? I don't know... pero ngayon ko lang nakita ang
