One week later...
I wiped the tears that was falling down on my face and sighed deeply.
"Let's go." Tinalikuran ko ang puntod ng aking mom at humakbang pabalik sa kotseng nakahimpil sa 'di kalayuan.
The tall figure beside me moved and followed me.
"I'm sorry, hindi na ako bumaba," Lucy apologized ng pumasok ako sa loob ng sasakyan.
I grimaced. "Bakit kasi sumama ka pa? Dapat nagpapahinga ka na lang sa bahay n'yo. Geez! Hindi ba sinabihan ka na ng doktor na huwag masyadong magpagod? The Alpha will surely kill me oras na may mangyari sa'yo at sa pup n'yo."
My step-sister snorted. "Who cares about that insensitive bastard." Kinalabit nito ang driver. "Kay Doctor Trece tayo."
Haist.
Ang tigas ng ulo.
Naiiling na umayos na lang ako sa aking pagkaka-upo.
Binuhay ng driver ang ignisyo
