Kabanata XCVII

2303 Words

JANINA'S POV Isang buwan na mula nang lumipat kami dito sa bahay na pinatayo ni Justin para sa bubuuin naming pamilya. At ilang araw ko na ding napapansin ang pagiging tahimik niya. Kung tatanungin ko siya he would just smile at me. I know he's not okay. At nagbigay iyon ng kaba sa mapagdudang puso't isipan ko. "Maligo na muna ako," sabi ko pero hindi ko naringgan ng kahit ano'ng salita si Justin. Nakaupo siya sa couch malapit sa balcony dito sa master's bedroom at tutok na tutok ang buong atensyon sa kaniyang celphone. Bumuntong hininga ako at nagtuloy-tuloy na sa banyo. Pagkatapos kong maligo ay naroon pa din siya sa couch. Napapailing na lang ako. Nagbihis na muna ako at dahan-dahan siyang nilapitan. Sa sobrang pagkatutok niya sa kaniyang celphone ay hindi man lang niya ako na

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD