WARNING! Sa mga ayaw ng nasasaktan ang babae. Please huwag na lamang ituloy basahin ang chapter na ito.
Napasandal ako sa malamig na pader ng banyo. Pagkatapos kong marinig ang lahat ng masasakit na salita ni Sebastian. Tumakbo kaagad ako dito. Hindi ko kayang pigilan ang panginginig ng mga kamay ko. Dito ko na lang inilabas ang lahat ng sakit, ang bigat, at ang mga salitang binitawan ni Sebastian na paulit-ulit na bumabaon sa isip ko. Bawat salitang binitawan niya ay kutsilyong paulit-ulit na tumatama sa puso ko.
Ang mas masakit pa, buntis si Serene. At 'yon lang ang pinapahalagahan ng asawa ko. Ako na asawa niya, hindi niya pinapaniwalaan. Bakit ganoon na lang niya kadaling paniwalaan si Serene na siya nga ang ama ng pinagbubuntis nito. Bakit hindi niya man lang hinanapan ito ng pater
