"Dito na lang kami kakain, Manang." Imporma ni Abram gamit ang intercom. Kanina pa ako nakasimangot at nagyayayang bumaba pero pinagbawalan ako nito.
"Sige po, Sir." Tugon ng kasambahay. Simula nang makalabas ako ng hospital ay ganito na ito sa akin. Bantay sarado ako nito. Minsan ang team na nito ang nagpupunta rito sa bahay n'ya at dito na sila mismo nagtratrabaho.
"Baby." Tawag nito ngunit inirapan ko ito. Honestly, wala pang tulog ang lalaking ito.
Pinahanap ko kasi s'ya ng barbeque na isaw tapos kulay green ang kulay. Hindi ko alam kung paano s'yang nakapag-uwi no'n. Pero nagawa pa rin n'ya.
"Baby, dito na lang tayo kakain, okay?" nakikiusap ang tinig nito sa akin ngunit inirapan ko lang ito. Antok na antok na ang itsura nito.
"Ayaw kong makita ang mukha mo. Naiinis ako." Pa
