Büyük fincana koyduğum çayımı da alıp ileri doğru ilerlediğimde ben gelmeden ettikleri gibi yine o koyu sohbetlerine dalmışlardı.
İçeri girdiğimde tekrardan suratlarındaki o tanıdık şaşkınlıkla bana baktıklarında bozuntuya vermeden yanlarına geçip oturduğumda Faruk ağabeyin karşısında, ablamın da çaprazında kalmıştım.
Niyetim ikisinin arasında geçen iletişime tanık olmak, bakışlarını yakından incelemekti.
“Ee, Rüya? Okul nasıl gidiyor?” Dedi Faruk ağabey. Hayret ediyordum. Nasıl böyle hiç kansız hareketler yapmamış gibi davranabiliyorlardı. Hemen karşısında karısı da oturduğu halde o utanmadan hiçbir şey olmamış gibi hayatına devam ediyor, bir de sohbet ediyordu.
Dişlerimin arasından ıslak bir soluk aldım. Onları bahçede görmeseydim bende hiçbir şeyi bilmeyecek, her şeyden habersiz ol
