Mavi Yılmaz
Araz önüne düşen siyah paketi eline aldı, sağa sola çevirdi. Yetmedi, kulağına dayayıp salladı. Sonra göz hizasına getirip alayla,
“Bayram değil, seyran değil… eniştem beni niye öptü?” dedi. Ama gözlerindeki korku saklanacak gibi değildi.
Bakışlarını Lokman’a dikti. “Abi, içinde büyük bir şey var. Hissediyorum. Hamdi Bey’i çağırın, ben kutuma gitmek istiyorum.”
“Kes şamatayı!” dedi Lokman kahkahasını zor tutarak. “Aç şunu, meraktan çatladık.”
“Açıyorum…” Araz, derin nefes aldı, kağıdı hışırdatarak yırtmaya başladı. Siyah kağıttan kurtulan kutu gözler önüne serildi. Yine duraksadı, herkesi tek tek süzdü. En sonunda bakışlarını Betül’ün üzerinde sabitledi.
“Açıyorum!”
“Aç, aç!” dedi Betül, hınzır bir gülümsemeyle.
Kutunun kapağı açıldığında Araz beş saniye kadar içine bak
