บทที่ 42 อย่าหายไปอีกนะ

1585 Words

“ติช่าเธอไปซะนานเลย ฉันเกือบออกไปตามแล้วนะยัยชะนี” จีจี้เมื่อเห็นเพื่อนสาวเดินเข้าบ้านมาก็รีบเข้าไปดูว่าเธอนั้นเจ็บตรงไหนไหม เพราะเธอหายไปนานจนคนที่บ้านแอบเป็นห่วง “ขอโทษค่ะ ติช่าไม่ได้ออกไปข้างนอกซะนานมัวเดินดูของจนติดลมเลยค่ะ ขอโทษนะคะที่ทำให้เป็นห่วง” เธอหันมาขอโทษผู้ใหญ่สองท่านและส่งของให้จีจี้เอาของเข้าไปเก็บ “ไม่เป็นไรก็ดีแล้วลูก มาทานข้าวกันเถอะ” “ค่ะ” หลังจากทั้งหมดทานข้าวเสร็จติช่าก็เหลือบมองเพื่อนสาวไปพลาง ๆ คนโดนแอบมองก็รู้ว่าเพื่อนตัวดีแอบชำเลืองมองตน “แกจะมองฉันอะไรนักหนาติช่า มีอะไรก็พูดมา” คนโดนจ้องมองถามด้วยความสงสัยเมื่อเธอกับติช่าอยู่กันสองคน “เย็นนี้ฉันอยากไปสวนสาธารณะ” “คิดไงถึงอยากไปร้อยวันพันปีไม่เคยเห็นคิดอยากจะไป” “เขาบอกว่ามีเอาดอกไม้มาปลูกเกือบทั้งสวน ฉันเลยอยากเห็น และอยากพาแกไปเปิดหูเปิดตาไง” “ฉันมะ...” “ใช่ แกไปเปิดหูเปิดตาบ้างก็ดีนะนีน่า ฉันเองก็อยาก

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD