SURROGATE FOR A RUTHLESS MAFIA BOSS

CHAPTER EIGHT

"NASA tamang pag-iisip pa naman ako sa pagkakaalam ko."

Inalog-alog ni Katrina ang ulo dahil ayaw manoot sa isipan ang pahayag ng lalaking big boss daw umano ng tumulong sa kanila. Halos dalawang linggo na siyang walang ibang ginawa kundi matulog, kumain at mamahinga. Kahit pa sabihing hindi siya lumalabas sa guest room na inuukupa.

Aba'y kasalanan ba niya kung ayaw siyang palabasin! Tsk! Tsk!

"Well, nasa iyo ang desisyon, Miss Cruz. To tell you frankly, my men who went into your county came back three days ago. According to our findings, you've parents who are practically not interested in you and your four siblings. Kaya ka nagtungong Saudi Arabia dahil sa pera. Ngunit nakasalubong ninyo ang mga abductors n'yo ng mga kasamahan mong umuwi."

Paliwanag nito. Kaya naman ay bahagya siyang natigilan. Marami siyang nakita at nakasalamuhang may kayang tao sa bansang sinilangan. Ngunit ang taong kaharap ay ibang-iba. Nagpadala pa talaga ito ng tao sa lugar nila upang magpaimbestiga. Subalit sa kaisipang iyon ay umiling-iling siya.

Tuloy!

"Well, it's up to you, Miss Cruz. This kind of offer is rare. Kaya't kung ako sa iyo ay tanggapin mo. Go back to the guest room now. Malaya mo akong hanapin sa mga kasambahay dito kapag nakapagdesisyon ka na. Ngunit huwag mong kalimutang maiksi pa sa aking buhok ang pasensiya ko."

Maaring inakala ng kaharap na ito ang dahilan ng kaniyang pag-iling kaya't ganoon ang sinabi. Pero tama rin naman ito. Bihira ang ganoong offer. Very tempting lalo na ang babayaran ng kaniyang serbisyo.

"Sir, masri bang bigyan mo ako ng pagkakataong mag-isip?" tanong niya.

"Sure, Miss Cruz. Basta tandaan mong hindi panghabang-buhay ang paghihintay ko sa iyong desisyon," sagot nito.

Kaya naman ay nagpaalam na siya. Laglag ang balikat na lumabas sa library umano nito. Ngunit duda siya dahil mas akma ang opisina na itawag sa kinaroroonan nito.

SAMANTALANG pigil hininga si Mustafa habang hinihintay ang paglabas ng babae sa sariling opisina sa tahanan ng ama. Kaya't dali-dali siyang tumayo at kumuha ng mineral water sa ref.

"F*ck! What's happening to me? Hah! There are so many women who's chasing me! D@mnit! I can also go to the hospital for that surrogation!" Pagmumura niya dahil talaga namang hindi niya maunawaan ang sarili.

Hah! He is a ruthless and stubborn man. Sa isang pitik ng kaniyang daliri ay nasusunod ang gusto. Namamaalam sa mundo ang sagabal sa kahit anong plano mayroon siya. National and international ang operasyon ng negosyo at grupo niya. Kaya nga naging madali sa kaniya ang nagpadala ng tao sa bansa ng katulong o sa Pilipinas.

King of hell at Grim reaper nga ang tawag sa kaniya ng mga tao lalong-lalo na ang mga taong walang magawa sa buhay. Ngunit wala siyang pakialam dahil totoo namang pumapatay siya.

"Omar! Ahmad! Come over here!" Malakas niyang pagtawag sa mga tauhang nasa labas ng opisina.

Hindi naglipat segundo ay pumasok ang mga ito.

"Yes, boss. Ano ang maipaglilingkod namin sa iyo?" kaagad na tanong ng dalawa.

"Nothing much. I just want you to keep an eye close to that woman. Kung magtatanong ng tungkol sa nalaman ninyo sa bansa nila ay huwag kayong magsalita. Alam n'yo na ang inyong gagawin sa mga tao rito. Nagkakaunawaan ba tayo?"

Pinaglipat-lipat niya ang paningin sa mga ito.

"Okay, Boss. Walang problema sa bagay na iyan. Pero maari ba akong mag-suggest?" tanong ni Omar.

"Go ahead. Siguraduhin mo lang na kaaya-aya iyan. Dahil masama ang mood ko ngayon," tugon niya.

"Hindi ba mas magandang ang kapwa niya katulong ang gagawa sa bagay na iyan? Dahil kahit magkasama sila ay walang mag-aakalang mayroong hidden agenda. Kung kaming mga lalaki at mahuli pa ay baka mabulilyaso ang future plans mo," anito na kaagad ding sinegundahan ni Ahmad.

"Tama siya, bossing. Gagawin din naman naming lahat iyan pero sa lihim na paraan. Let's say Vicky will be the destruction, and we'll be the unseen watchers," anito.

Kaya naman ay napaisip siya. May punto ang dalawa. Kaya't sumang-ayon na lamang siya total siguradong may mahihintay siyang sagot mula sa hampas-lupang katulong.

'She is just one of them. A money can change everything. I will bet on it. Later, sooner today, she will come to see to agree on my proposal,' aniya sa isipan.

SA KABILANG panig ng mansion.

"Mukhang may ibang pinabalak ang Küçük bey namin, Master," ani Ali sa among nakatanaw sa malayo.

Naipagamot na ito ng young master ng mga Koç. Dahil sa tulong ng pera ay naging madali ang pagkahanap nila ng compatible eye donor.

"Paano mo nasabi iyan, Ali? Kung hindi ako nagkakamali ay naihatid na ng Küçük bey ninyo ang mga sinagip sa Arabian Sea," saad ng matandang Koç saka humarap sa right hand man and shadow.

"Tama ka sa bagay na iyan, Master. Ngunit may isang babaeng naiwan ng kusa o pinaiwan ni Küçük bey. Ngunit naulinigan ko kina Omar at Ahmad na inalok daw itong maging surrogate mother---"

Subalit hindi na iyon pinatapos ng matandang Koç. Dahil bukod sa napahalakhak siya ay tumayo pa na wari'y lulusob sa giyera.

"Don't get me wrong, Ali. Talagang napahalakhak lamang ako dahil mukhang nahanap na ng Küçük bey ninyo ang katapat. Ang bagay na ito ay nararapat lamang na panoorin natin. We will see how he handles his personal life," paliwanag niya.

"He lived his life outside the mansion for twenty-five years, Master. We all witnessed how he survived all the chaos that he had been through as well. Kaya't sigurado akong kayang-kaya rin niya ang buhay pag-ibig. Iyan ay kung pag-ibig nga ba ang tinutukoy mo," tumatango nitong sabi.

"We'll watch it, Ali. Later or sooner, your statement will be answered," saad niyang muli.

Well... Well... Malaki ang pagkakamali at pagkukulang niya sa anak. Subalit hindi iyon nangangahulugang wala siyang malasakit dito. Ama siya kaya't hindi maaring wala siyang pakialam.

CAPPADOCIA, TURKEY

"So, this is how it ends? Do you really believe that he is laying low?" Tinig na nagpaangat sa malalimang pag-iisip ni Mrs Sabanci.

"Mr Bangabida! When did you arrive here in Turkey? Wow! Come and take a seat here." Masaya niyang pagsalubong sa hindi inaasahang panauhin.

"Thank you, Mrs Sabanci. Actually, I met your son outside your abode. Siya ang nagpapasok sa akin dito. Ang sabi ay nandito ka raw," anito saka naupo sa kaharap na sofa.

Hindi siya agad-agad sumagot dahil tinawag ang kasambahay at nagpahanda ng meryenda nilang dalawa. Well, Mr Bangabida is her ally from South Africa. At kagaya niyang mortal na kaaway ng tagapagmana ng mga Koç.

"Ngayon ay maari mo na sigurong sabihin sa akin kung ano ang dahilan at sinadya mo ako rito sa Cappadocia. Hindi nama lingid sa iyo na pamangkin ng yumao kong asawa ang mortal nating kaaway," sabi niya nang nakaupo na siya.

"Well, dahil straight to the point tayo ngayon ay hindi ako magpapaligoy-ligoy pa. Mortal na kaaway natin si Koç pero ikaw ang palaging nandito sa Istanbul samantalang sa South Africa ang grupo ko. Teretoryo ko ang aming bansa ngunit nasakop din nito as you are here in Cappadocia. So, what if let's team up to defeat and pull him down?" paliwanag nito.

Kaya naman ay napatingin siya rito. Well, hindi lamg ito ang nagsabi sa kaniya sa bagay na iyon. Iyon nga lang ay ito ang kauna-unahan na international.

"As of now, I can not say anything. Alam mo namang kahit yata likod ng gagong iyon ay mayroon mga mata. Kaya't hindi ko pa masasagot sa ngayon ang offer mo. Kahit pa gustong-gusto kong mawala sa aking landas ang sakit sa ulo ko," aniya.

Kailangan lang niyang makasigurado. Mahirap na ang basta-basta na lamang magtiwala. Well, mas maganda na ang secured.

"Sure, Mrs Sabanci. Mayroon akong meeting sa Istanbul. Kaya't may isang linggo pa ako rito sa bansa ninyo. Alam mo na kung saan ako matatagpuan oras na magbago ang iyong desisyon. You can call me as well," sagot nito.

Kaya naman ay sumang-ayon na lamang siya.

DAHIL ilang araw na rin siyang nag-iisip kung ano ang isasagot sa tumulong sa kaniya isang buwan na ang nakalipas ay napagdesisyonan ni Katrina na tanggapin ang alok nito. Total surrogation naman. Hindi nila kailangang magsiping. Kaya't kinausap niya ang kasambahay o si Vicky na ipaalam dito na gusto niyang makausap.

Kaso!

"Aaahhhh! Ooooohhhh! F*ck! More! Aaaaaahhhhhhh!"

"Hey, honey! Mas gusto ko pang marahas ang pagbayo mo sa akin kaysa ang vibrator na iyan. Look at your d**k! Mahaba at matigas pa rin. Kaya't iyan na lang, please---"

"D@mn you! Manahimik ka kung gusto mong paligayahin kita hanggang sa kapwa tayong makatulog!"

"Aaaaahhhh! Honey! Please... More

... Aaaaahhhhh!"

"Honey! Aaaaahhhh! F*ck me, honey----Aaaaaaahhhh! No... Yes! More---Stop! Oooohhhh!"

"Hmmmm... hmmmm! Ooooohhhh... Aaaaahhhhh!"

Tuloy!

Hindi niya alam kung kakatok ipaalam ang presensiya niya sa mga nagyuyugyugan sa loob. Pero sa huli ay mas pinili niyang ipagliban na lang. Dahil baka maguyo pa siya ng mga nasa loob. Babae siya at walang karanasan sa s*x pero hindi siya ignorante sa ganoong bagay. Aba'y baka magawa rin niya ang madalas marinig sa iba na maryang palad. Dahil sa mga ungol at halinghing sa loob.

Dali-dali siyang lumayo sa library ng taong nais kausapin. Subalit dahil sa pagmamadali ay hindi na niya pinagtuunan ng pansin ang tinahak na daan. Kaya naman ay huli na upang umiwas sa taong maaring makasalubong. Natumba at tumilapon na silang parehas. Hindi lang iyon, saktong-sakto pa ang bibig niya sa namumukol sa harapan nito!

Kaso!

Mas napamulagat siya nang napagsino ang nakabangga!