bc

หัวใจไร้เงารัก Loveless

book_age18+
10.3K
FOLLOW
52.9K
READ
heir/heiress
like
intro-logo
Blurb

*** อยากได้ใบทะเบียนนักไม่ใช่หรือไง ก็เอาสิ! ฉันจดให้ แต่อย่าหวังว่าจะได้อะไรจากฉัน โดยเฉพาะหัวใจ!***เม็ดพลอยจึงเดินอ้อมไปที่เตียงอีกฝั่งเพื่อขึ้นนอน แต่ก็ต้องชะงักเมื่อได้ยินเสียงเข้มพูด"ใครบอกว่าฉันจะให้เธอนอนที่เตียงนี้!""ขะ...ขอโทษค่ะ" ร่างเล็กรีบดีดตัวลงจากเตียงทันที เพราะเธอไม่อยากทำให้คนตรงหน้าไม่พอใจ"มานี่!"เม็ดพลอยรีบเดินไปยืนตรงหน้าเขาตามคำสั่งอย่างรวดเร็ว"ค่ะคุณธาม มีอะไรหรือเปล่าคะ ถ้าเป็นเรื่องที่เม็ดพลอยจะไปนอนบนเตียงต้องขอโทษด้วยจริง ๆ ค่ะ งั้นเม็ดพลอยขอหมอนหนึ่งใบนะคะ""ยังไม่อนุญาตให้นอนบนเตียงก็จริง แต่เป็นตอนที่เธอจะต้องทำหน้าที่เมียจนกว่าฉันจะพอใจ มานี่!"มือแกร่งขว้าต้นแขนเล็กแล้วกระชากตัวเธอลงไปนอนบนเตียงเต็มแรง"อ๊ะ!" แรงมหาศาลของคนตัวสูงที่เหวี่ยงตัวเธอลงเตียงอย่างเต็มแรง ทำให้เม็ดพลอยเสียการทรงตัวจนศีรษะเล็กเกือบกระแทกกับของเตียงหรูคนตัวใหญ่ก็ก้าวขึ้นมาบนเตียงอย่างรวดเร็ว จนเม็ดพลอยต้องขยับตัวหนีจนแผ่นหลังสัมผัสกับหัวเตียงใบหน้าเล็กทำสีหน้าวิตกกังวลอย่างเห็นได้ชัด เธอสั่นกลัวจนแทบควบคุมอารมณ์ไม่ไหว แต่ก็รู้สึกโล่งใจที่เขาไม่เห็นหน้าในตอนนี้ของเธอ ไม่อย่างนั้นเขาคงจะคิดว่าเธอกำลังแสดงอยู่อีกแน่ ๆ"ได้เงินฉันไปสามสิบล้านให้แม่หน้าเลือดของเธอถลุงเล่น แล้วคิดว่าจะได้อยู่ที่นี่อย่างสุขสบายหรือไง!""ขอโทษจริง ๆ ค่ะ""ฉันก็ไม่รู้หรอกนะว่าทำไมผู้หญิงอย่างเธอถึงได้ตัดอนาคตตัวเอง โดยการเลือกมาแต่งงานกับผู้ชายพิการทางสายตาแบบฉัน แต่ว่าตราบใดที่เธออยู่ที่นี่ จำไว้ว่าเธอจะไม่ได้รับความสุขและความเห็นใจจากใครทั้งนั้น เพราะฉันจะทำให้เธอเป็นคนเอ่ยปากขอออกไปจากที่นี่เอง""เม็ดพลอยขอโทษนะคะที่ทำให้คุณต้องมาเจอเรื่องอะไรแบบนี้ แต่ว่าตราบใดที่เม็ดพลอยยังอยู่ที่นี่ เม็ดพลอยสัญญาว่าจะทำหน้าที่ภรรยาให้ดีที่สุดค่ะ จะไม่ทำตัวให้เป็นภาระของคุณธามอย่างแน่นอน ขอแค่คุณอย่าไล่เม็ดพลอยออกไปจากที่นี่เลยนะคะ""เลิกพูดและทำตัวเป็นนางเอกได้ละ มานี่!" มือหนาผลักไหล่เล็กลงบนเตียงอย่างรวดเร็ว ก่อนจะใช้มือดึงชุดนอนผ้าลื่นของคนใต้ร่างจนกระดุมหลุดกระจายไม่ถึงนาทีเม็ดพลอยก็อยู่ในสภาพที่เปลือยเปล่า สีหน้าและแววตาตื่นตระหนกตกใจเป็นอย่างมาก แต่ก็พยายามควบคุมตัวเองไม่ให้สั่น เพราะกลัวคนตัวสูงจะเอ็ดเอาอีก"ผู้หญิงแบบเธอไม่มีค่าพอที่จะฉันจะแตะต้องตัวเลยด้วยซ้ำ นี่ฉันอุตส่าห์ลดตัวลงมาเกลือกกลั้วกับผู้หญิงชั้นต่ำแบบเธอเลยนะ เอาเป็นว่าฉันจะหลับหูหลับตาทำเพื่อให้มันคุ้มค่ากับเงินที่เสียไปเอง อย่าได้คิดเข้าข้างตัวเองว่าฉันจะพิสวาสเธอล่ะ"

chap-preview
Free preview
1 | ยื่นคำขาด
มือเล็กปาดเหงื่อตัวเองบนหน้าผาก เมื่อเดินเข้ามาถึงบ้านหลังใหญ่ บ้านที่เคยอบอวลไปด้วยรักของเธอกับบิดา แต่ตอนนี้มันกลับกลายเป็นอดีตไปเสียแล้ว ร่างบางแต่อวบอิ่มรีบเดินเข้าไปในบ้านด้วยความรีบเร่ง เพราะถูกมารดาเรียกให้รีบกลับบ้านอย่างเร่งด่วนในช่วงที่กำลังทำงานเสริม เธอจึงต้องรีบขอออกมาก่อนเวลาที่กำหนด นอกจากเธอจะมีงานหลักโดยทำงานเป็นพนักงานในโรงแรมแล้ว เธอยังรับงานเสริมนอกเวลางานอีก เพื่อให้พอต่อการใช้จ่ายสำหรับคนในครอบครัว "สวัสดีค่ะคุณแม่ เรียกเม็ดพลอยมาด่วนขนาดนี้คุณแม่คงมีเรื่องสำคัญมากแน่ ๆ เลยใช่ไหมคะ" หญิงสาววัยยี่สิบสามปีหย่อนกายลงนั่งบนโซฟา พลางมองหน้ามารดาที่ไม่ใช้มารดาแท้ ๆ ของเธอ กำลังนั่งไขว่ห้างเปิดดูนิตยสารแฟชั่น ข้างกายมีน้องสาวที่ไม่ใช่สายเลือดของเธอกำลังนั่งเล่นโทรศัพท์มือถืออยู่ข้าง ๆ กัน "ไหนล่ะ เงินของเดือนนี้" ชิดจันทร์แบมือขอเงินจากลูกเลี้ยงที่เป็นเสาหลักของครอบครัวในการหาเงินให้สองแม่ลูกใช้ทุกเดือน "คุณแม่คะ ใช้จ่ายประหยัดหน่อยนะคะ เดือนนี้เม็ดพลอยหาเงินมาให้คุณแม่ไม่ทันแล้วนะคะ ไหนจะค่าน้ำค่าไฟของเดือนที่แล้วอีกที่เม็ดพลอยให้เงินไปแต่คุณแม่ยังไม่เอาไปจ่าย เดือนนี้เม็ดพลอยขอหักค่าน้ำค่าไฟออกเลยนะคะ ก่อนที่บ้านเราจะไม่มีน้ำมีไฟใช้ค่ะ" "ได้ไงล่ะ เธอก็ออกเองสิ เอาเงินมา! หรือจะให้ฉันเอาสมบัติในบ้านนี้ไปขาย" "อย่านะคะคุณแม่ อย่าแตะต้องของสำคัญของคุณพ่อนะคะ" "งั้นก็รีบเอาเงินมา อย่าเบี้ยวแม้แต่บาทเดียวล่ะ ไม่งั้นพวกแจกันและของประดับอันแสนสำคัญของพ่อเธอถูกแปรเป็นเงินไปหมดแน่ ๆ" "ขอร้องล่ะค่ะ อย่าทำแบบนี้เลยนะคะคุณแม่" "งั้นก็เอาเงินมา อย่ามัวแต่ชักช้า" เม็ดพลอยรีบโอนเงินเดือนจากการเป็นพนักงานโรงแรมทั้งหมดให้แม่เลี้ยงทันที เพราะเธอไม่อยากให้ข้าวของที่เป็นของต่างหน้าของบิดาของแปรไปเป็นเงินให้สองแม่ลูกผลาญเล่น ส่วนเธอก็หารายได้เสริมหลังเลิกงานเพื่อเอามาเป็นค่าใช้จ่ายในชีวิตประจำวันของตัวเอง "ไหนล่ะพี่ ส่วนของฉันล่ะ" "พี่ก็โอนให้ไปรวมกับของแม่แล้วไง เธอก็ตั้งใจเรียนด้วยล่ะ อีกปีเดียวก็จะจบแล้วนี่" "อย่ามาสอนฉันนะ พี่ไม่ใช่พี่แท้ ๆ ของฉันสักหน่อย" "ว่าแต่คุณแม่มีอะไรหรือเปล่าคะ ถึงได้เรียกเม็ดพลอยมากะทันหันแบบนี้" "มีสิ สำคัญมาก ๆ ด้วย" "ค่ะ แล้วเรื่องอะไรล่ะคะคุณแม่" "สัปดาห์หน้าเธอต้องออกไปจากบ้านหลังนี้ แล้วไปแต่งงานกับลูกชายของคนที่พ่อของเธอเคยร่วมธุรกิจด้วย คนที่เป็นเพื่อนสนิทของพ่อเธอน่ะ" "ตะ...แต่งงาน!" "ตกใจอะไรล่ะ ก็แค่แต่งงานเอง" "คุณแม่คะ เรื่องแต่งงานคุณพ่อก็เคยพูดอยู่นะคะ แต่คุณพ่อเคยบอกเม็ดพลอยแล้วก่อนที่คุณพ่อยังมีชีวิตอยู่ คุณพ่อจะไม่บังคับเรื่องแต่งงานกับลูกชายของเพื่อนคุณพ่อแล้ว เพราะจะให้เม็ดพลอยแต่งงานกับคนที่เม็ดพลอยรักนะคะ แล้วทำไมเรื่องแต่งงานถึงมีได้ล่ะคะ" "ไม่จำเป็นต้องรู้หรอก แต่สัปดาห์หน้าฝ่ายเจ้าบ่าวจะมาที่บ้านเรา" "คุณแม่ไม่มีสิทธิ์บังคับเม็ดพลอยนะคะ เพราะคุณพ่อไม่ได้ให้เม็ดพลอยทำแบบนั้นแล้ว และเม็ดพลอยก็จะเชื่อฟังคำสั่งของคุณพ่อเท่านั้นค่ะ ถ้าคุณแม่อยากให้มีงานแต่งงาน ก็ให้สายป่านแต่งสิคะ" "นี่เธอกล้าต่อล้อต่อเถียงฉันหรือยัยเด็กเมื่อวานซืน ฉันยื่นคำขาดว่าเธอต้องแต่งงานกับคนบ้านนั้นเธอก็ต้องแต่ง ถ้าไม่อย่างนั้นบ้านหลังนี้ฉันจะขายทอดตลาดให้หมดเลย" "ไม่ได้นะคะคุณแม่ บ้านหลังนี้เป็นสมบัติชิ้นเดียวที่เหลืออยู่ที่คุณพ่อทิ้งไว้ให้พวกเรา คุณแม่จะขายไม่ได้นะคะ" "อย่ามาเถียงฉันฉอด ๆ นะ ได้…ถ้าเธอจะไม่แต่งงานก็ได้ แต่ฉันก็จะขายบ้านหลังนี้แทน เอาไงล่ะ? จะแต่งไหม? ไม่มีเวลามาเล่นตอบคำถามกันแล้วนะ เพราะเธอไม่มีทางเลือกมากนักหรอกจะบอกให้" "แต่เม็ดพลอยไม่รู้จักคนที่จะแต่งงานด้วยเลยนะคะ หน้าตาก็ไม่เคยเห็น จู่ ๆ จะให้แต่งงานกับคนที่ไม่รู้จักเนี่ยนะคะ" "สัปดาห์หน้าก็ได้รู้จักกันแล้วไง อย่ามาถามและสงสัยมาก แล้วเธอก็เตรียมตัวลาออกจากงานได้เลยนะ เพราะว่าพอแต่งงานแล้วเธอจะต้องย้ายไปอยู่ที่บ้านของเจ้าบ่าวเลย" "นี่คุณแม่จะไม่ให้เม็ดพลอยมีทางเลือกเลยหรือคะ" "อย่าเรื่องมากนักนะ ฉันบอกให้แต่งก็ต้องแต่ง แล้วก็วันที่ต้องเจอกับว่าที่เจ้าบ่าวก็หาชุดดี ๆ มาใส่ซะบ้างล่ะ ไม่ใช่ใส่แต่ชุดเก่า ๆ ซ้ำซากแบบที่เธอใส่อยู่" "โอ๊ยแม่...ถ้าใส่ชุดของพี่เม็ดพลอยล่ะก็ ญาติเจ้าบ่าวอาจจะตกใจจนเปลี่ยนใจไม่รับพี่เป็นเจ้าสาวก็แย่สิคะ เดี๋ยวพี่เม็ดพลอยเอาชุดของสายป่านไปใส่ก็แล้วกัน ดีกว่าใส่ชุดเก่า ๆ เชย ๆ คงไม่ไหวแน่" "แล้วนี่เม็ดพลอยยังไม่รู้เลยด้วยซ้ำนะคะว่าเจ้าบ่าวเป็นใคร คนที่ไม่รู้จักกัน จู่ ๆ จะแต่งงานกันเลยแบบนี้มันไม่เร็วไปหน่อยหรือคะคุณแม่" "เดี๋ยวนี้คนรวย ๆ เขาแต่งงานกันเพราะผลประโยชน์ธุรกิจก็มีเยอะแยะไป อย่ามาเรื่องมากทำเป็นบ่นหน่อยเลย มีคนมาแต่งงานด้วยก็ดีแค่ไหนละ อย่างเธอน่ะจะหาผู้ชายมาจากไหน วัน ๆ เอาแต่ทำงานงก ๆ ไม่สนใจอะไรแบบเธอน่ะมีคนแต่งด้วยก็ดีแล้ว" "ใช่แล้วค่ะแม่ เสียดายเปล่า ๆ พี่เม็ดพลอยถ้าแต่งตัวแต่งหน้าหน่อยก็คงจะดูสวยแหละ แต่เพราะไม่แต่งหน้าไงเลยดูเหมือนยัยเฉิ่มคนหนึ่ง มีคนแต่งด้วยก็ดีแล้วล่ะพี่ ดีกว่าขึ้นคานนะ" "นี่คุณแม่จะไม่ให้เม็ดพลอยมีทางเลือกในชีวิตบ้างเลยหรือคะ ทุกวันนี้เม็ดพลอยก็หาเงินอยู่คนเดียวจนแทบไม่มีเวลาส่วนตัวแล้ว แล้วนี่ยังจะให้แต่งงานกับใครก็ไม่รู้อีก" "จะไปทำอะไรก็ไปทำได้แล้ว เพราะคำสั่งของฉันคือเด็ดขาด ถ้าเธอไม่ยอมรับการแต่งงาน ฉันก็จะเตรียมขายบ้านหลังนี้เหมือนกัน ถ้าเข้าใจแล้วพรุ่งนี้ก็ไปเตรียมตัวลาออกจากงานด้วยล่ะ ไปได้แล้ว!" เม็ดพลอยไม่สามารถคัดค้านอะไรได้เลย นอกจากเดินออกมาจากตรงนั้น แล้วเดินขึ้นไปบนห้องของตัวเอง เพราะคำว่า "บ้าน" มันค้ำคออยู่ บ้านที่เป็นสมบัติต่างหน้าชิ้นสุดท้ายที่บิดาของเธอทิ้งไว้ให้ บ้านที่เป็นแหล่งพักพิงใจ บ้านที่เคยมีแต่ความความทรงจำระหว่างเธอกับบิดามาตั้งแต่จำความได้ "โล่งอกไปนะคะคุณแม่ ที่พี่เม็ดพลอยยอมแต่งงานน่ะค่ะ เพราะหนูไม่อยากแต่งงานกับคนที่ไม่รู้จักหรอกนะคะ เผื่อเป็นคุณชายที่อ้วนพุงพลุ้ยก็ไม่ไหวนะคะคุณแม่" "แม่ไม่มีวันให้หนูไปลำบากหรอกลูก มันโง่ไง แค่เอาบ้านมาขู่หน่อยมันก็ยอมทำตามทุกอย่างแล้ว เพราะเรากุมจุดอ่อนของมันอยู่" "แล้วสรุปฝ่ายเจ้าบ่าวมาทาบทามฝ่ายเราเลยหรือคะคุณแม่" "จะบ้าหรือไง แม่เป็นคนไปขอเองแหละ แต่อ้างชื่อพ่อของพี่แกไปเขาก็ไม่มีทางปฏิเสธแล้ว แม่จะได้เรียกสินสอดให้หนัก ๆ ไปเลย" "คุณแม่จะเรียกเท่าไหร่ล่ะคะ หนูขอด้วยนะคะ อยากได้กระเป๋าแบรนด์เนมที่ออกมาใหม่ค่ะคุณแม่ นะคะ" "ถ้ายัยเม็ดพลอยได้แต่งงานแล้ว ต่อให้ลูกอยากจะได้กระเป๋าแบรนด์หรูสักสิบใบแม่ก็ให้ได้" "จริงนะคะคุณแม่ แสดงว่าคุณแม่จะเรียกสินสอดเยอะเลยสินะคะ" "ระดับทายาทธุรกิจโรงแรมหรูที่มีสาขาอยู่ทั่วประเทศ คงไม่ขัดหรอกถ้าแม่จะเรียกแพง ๆ น่ะ" "นั่นสิคะคุณแม่" "แต่ลูกชายที่เม็ดพลอยจะแต่งงานด้วยน่ะ ก็จบโทจากเมืองนอกเลยนะ โปรไฟล์ก็ดีมาก แต่แม่ก็ไม่รู้จักหน้าตาเหมือนกัน เพราะเพิ่งกลับมาอยู่ไทยได้แค่ครึ่งปีเอง" "ถ้ายังโสดอยู่ล่ะก็ คงจะหน้าตาดูไม่ได้แหละค่ะคุณแม่ ถ้าหน้าตาดีจริงแถมยังรวยขนาดนี้ คงจะมีเมียไปนานแล้วล่ะค่ะ คงไม่อยู่เป็นโสดมาจนถึงทุกวันนี้หรอก ไปอยู่ต่างประเทศเป็นส่วนใหญ่ ก็ต้องหิ้วแฟนมาบ้างสิคะ แบบนี้หน้าตาคงดูไม่ได้หรอก" "แม่ก็ไม่รู้รายละเอียดหรอกว่าคนที่จะแต่งงานกับพี่สาวลูกมีแฟนหรือยัง แต่จะเป็นใครก็ช่างเถอะลูก ตอนนี้เราเตรียมตัวเป็นเศรษฐีได้เลย เพราะแม่จะเรียกสินสอดให้สมน้ำสมเนื้อกับฐานะของฝ่ายนั้นอย่างแน่นอน" ***ฝากกดติดตามจะได้ไม่พลาดเรื่องใหม่ ฝากกดหัวใจ คอมเม้นท์ให้ไรท์ด้วยนะคะ***

editor-pick
Dreame-Editor's pick

bc

กลับมาเกิดเป็นฮูหยินวิปลาส

read
3.6K
bc

หัวใจที่โหยหา

read
1.2K
bc

หัวใจซ่อนรัก(เฮียเดย์)

read
49.0K
bc

ร่านรัก จักรพรรดินี

read
2.2K
bc

วิศวะร้ายปกป้องยัยตัวเล็ก

read
3.2K
bc

เมื่อฉันแอบรักซุปตาร์นายเอกซีรีส์วาย

read
18.9K
bc

ทะลุมิติสยบสามีจอมเย็นชา

read
3.5K

Scan code to download app

download_iosApp Store
google icon
Google Play
Facebook