อย่าล้อเล่นกับกะเทย

กล้าที่จะสวย

และแล้วก็มาถึงวันแรกที่ต้องไปยิม สุดท้ายแล้วแบร์รี่ก็เลือกใส่เสื้อและกางเกงขาสั้นสบายๆ เพื่อเหมาะกับการขยับตัวออกกำลังกายตามปกติ หลังจากสำรวจความพร้อมในกระจก เจ้าตัวก็เดินออกจากห้องน้ำชายด้วยใบหน้าที่แต่งแต้มเครื่องสำอางบางเบาให้ดูเป็นธรรมชาติ พร้อมรวบผมไปด้านหลังเป็นทรงหางม้า ไม่ลืมที่จะติดกิ๊บสีสวยข้างหน้าและผูกโบสีแดงทับลงไปบนยางมัดผมอีกที เพื่อเพิ่มความน่ารักสดใสให้ตนเอง

เพราะวันนี้มีเรียนแค่ช่วงเช้าพอดี ทั้งสองคนเลยเลือกไปยิมช่วงบ่ายเพื่อทดลองใช้บริการเทรนเนอร์ ซึ่งคาดเดาว่าเวลานี้คนไม่น่าจะมากันเยอะเท่าใดนัก แม้สถานที่จะตั้งไม่ห่างจากมหาวิทยาลัยมากนัก ทว่าช่วงที่มีคนมาใช้เป็นประจำก็คือช่วงเย็นอยู่ดี ตอนนี้เลยเรียกว่าทางสะดวก

“อะหือ คือแซ่บมาก” ทันทีที่เดินออกมาก็ถูกเพื่อนสาวทัก ชีสเค้กตาโตเพราะไม่เคยเห็นอีกฝ่ายแต่งตัวแบบนี้มาก่อน

ชายหนุ่มสวมเสื้อยืดคอกลมสีเข้มที่พอดีกับรูปร่าง เน้นให้เห็นกล้ามอกที่แข็งแรงและชัดเจน บ่งบอกถึงการดูแลตัวเองอย่างดี เนื้อผ้าพอดีตัวเผยให้เห็นหน้าท้องเป็นลอนกล้ามเนื้อชัดเจน ช่วงเอวคอดลงเล็กน้อยยิ่งขับให้ดูเซ็กซี่อย่างไม่น่าเชื่อ ชีสเค้กมองอีกฝ่ายด้วยสายตาระยิบระยับ เมื่อมองต่ำลงไปก็เห็นช่วงขาเนียนกริบ ตามแบบฉบับคนที่แว็กซ์ขนขาอยู่เป็นประจำ

“รู้ว่าสวย แต่เกรงใจกันด้วยค่ะ” ยังไม่ทันจะแทะโลม เอ๊ย ยังไม่ทันสำรวจเต็มที่ ก็ถูกดับฝันด้วยเสียงแว้ดออกมาขัดกับรูปร่าง จนคนฟังต้องเบ้ปาก

“กล้ามใหญ่กว่าหัวเด็ก กล้าที่จะสวย”

“สวยไม่จำเป็นต้องกล้าค่ะ สวยก็คือสวย” ไม่ว่าเปล่าเจ้าตัวยังใช้มือสะบัดหางม้าด้วยท่าทางเชิดๆ จนคนมองหลุดขำออกมา

แบร์รี่ชะเง้อมองไปรอบๆ ดูเหมือนว่าคนที่เขาเฝ้าคอยจะยังไม่มา ทั้งที่วันนั้นก็บอกว่าจะเข้ามาด้วย เมื่อมั่นใจว่าไม่พบเป้าหมายจริงๆ ขาแกร่งก็ก้าวไปหาพนักงานเพื่อทำความรู้จักกับเทรนเนอร์เฉพาะกิจ สำหรับการออกกำลังกายในวันนี้

ฟิตเนสตกแต่งด้วยสไตล์โมเดิร์น ผนังส่วนมากเป็นกระงกใสรับแสงธรรมชาติ ทว่าก็มีฟิล์มกันความร้อนทำให้ภายในนั้นเย็นฉ่ำ เสียงเครื่องปรับอากาศเบาๆ สร้างความเย็นสบายทั่วห้อง ทำให้บรรยากาศไม่ร้อนแม้จะอยู่ท่ามกลางการออกกำลังกายที่หนักหน่วง กลิ่นหอมละมุนของน้ำมันหอมระเหยที่ถูกพ่นออกจากเครื่องกระจายกลิ่น ทำให้ที่นี่ดูผ่อนคลายเหมือนสปามากกว่าฟิตเนสทั่วไป

แต่เอาจริงๆ ไม่ว่าจะจำนวนเครื่องออกกำลังกายหรือพื้นที่ เรียกกว่ากว้างกว่าฟิตเนสส่วนกลางของคอนโดที่เจ้าตัวอยู่แค่เล็กน้อย ซึ่งโดยปกติชายหนุ่มก็ไปออกกำลังกายที่นั่นเป็นประจำอยู่แล้ว ไม่จำเป็นต้องมาเสียเงินตรงนี้เลยด้วยซ้ำ

มาเพราะผู้ชาย แต่ผู้ชายดันไม่มา คิดได้ดังนั้นก็ขำแห้งกับตัวเอง ก่อนจะถูกเรียกสติด้วยเสียงของเทรนเนอร์หนุ่มตัวเล็กแต่กล้ามโต ที่มาแนะนำเครื่องเล่นต่างๆ ให้กับตนอีกรอบ พร้อมบอกวิธีการใช้ให้ถูกวิธี

“แก๊ เจ้าของที่นี่หล่อมากเลยเนอะ”

“มากอะ แกว่าเป็นปะ”

“จะเหลือเหรอยะ ผู้ชายหล่อๆ จะตกถึงท้องชะนีกี่คน เขากินกันเองทั้งนั้น”

เมื่อถูกสั่งให้มาอุ่นเครื่องร่างกายด้วยการเดินบนลู่วิ่งตามที่เทรนเนอร์ตัวเล็กกล้ามโตเป็นคนเลือกระดับความเร็วให้ ชายหนุ่มก็หยิบหูฟังขึ้นมาเตรียมจะเปิดเพลง แต่ได้ยินคนข้างๆ คุยกันเสียก่อน เขาเลยทำเป็นตั้งหน้าตั้งตาออกกำลังกาย ใบหน้าดูไม่สนใจแต่หูแอบผึ่งฟังเรื่องชาวบ้าน พร้อมหัวเราะอย่างขำๆ เพราะตัวเองก็อยากจะกินผู้ชายหล่อๆ เช่นกัน

“คุณแบร์ อยากออกกำลังกายส่วนไหนเพิ่มเติมเป็นพิเศษไหมครับ” เมื่อครบสามสิบนาที เขาก็ยกน้ำจิบเบาๆ พลางกวาดสายตาไปรอบๆ เผื่อจะเจอคนที่ต้องการพบอีกครั้ง จังหวะนั้นเทรนเนอร์หนุ่มก็ถามขึ้นพร้อมสำรวจรูปร่างอีกฝ่ายไปด้วย เพราะจะได้แนะนำเพิ่มเติมให้เหมาะสม

“ยังไม่ได้คิดเลยค่ะ”

“ถ้างั้นเป็นกล้ามท้องดีไหมครับ” เมื่ออีกฝ่ายแนะนำมาแบบนั้น แบร์รี่ก็พยักหน้า เพราะตนก็ไม่ได้อยากได้กล้ามเพิ่ม ส่วนอื่นก็ดูมาดแมนจนรู้สึกปลงในร่างกายของตัวเอง ทั้งที่อยากจะเป็นตัวเล็กตัวน้อยแท้ๆ แต่แค่ออกกำลังกายนิดๆ หน่อยๆ ก็กลายเป็นกล้ามเนื้อหมดเลย ชายหนุ่มถอนหายใจพร้อมเดินตามเทรนเนอร์หนุ่มไปอย่างว่าง่าย

เมื่อได้รับทราบวิธีใช้งานอุปกรณ์ที่ถูกต้อง แบร์รี่ก็ทำตามได้อย่างไม่ยาก การมีเทรนเนอร์ข้อดีก็คงเป็นการได้รับคำแนะนำในการใช้งานให้เห็นผลโดยไม่บาดเจ็บนี่แหละ ถึงเขาจะไม่ใช่คนเรียนเก่งอะไรมากนัก แต่กับเรื่องที่ชอบหรือเรื่องที่ทำให้ตัวเองดูดีขึ้นกลับมีความตั้งใจอย่างมาก สมาธิทั้งหมดเลยทุ่มไปกับการออกกำลังกายเพื่อปั้นหุ่นตนเองให้สวย

อีกด้าน ชีสเค้กก็ทำตามที่เทรนเนอร์แนะนำไม่ต่างกัน ทว่าไม่รู้ทำไมพอเห็นแบร์รี่แต่งชุดแบบนั้นกลับรู้สึกอยากมองกล้ามท้องนั่นชัดๆ เลยเผลอหันไปดูอยู่เรื่อย นังลูกหมีหุ่นแซ่บกว่าผู้ชายที่เคยเจอมาเสียอีก เสื้อที่ฟิตพอดีตัวเผยให้เห็นลอนกล้ามหน้าท้องอย่างชัดเจน เวลาที่นังตัวดีขยับตัว ไม่ว่าจะเอื้อมมือหรือยกแขน ผ้าบางๆ ของเสื้อจะตึงไปตามแผ่นอกและไหล่กว้าง จนเธออดตื่นตาตื่นใจไม่ได้ ถ้าไม่มองผมสีน้ำตาลที่เต็มไปด้วยกิ๊บแล้วยังรวบผมผูกโบแดงนั่นน่ะนะ

“จิน” แบร์รี่หลุดเรียกชื่อออกมา เมื่อจังหวะที่ยกตัวขึ้นก็เห็นอีกฝ่ายเดินเข้ามาพอดี ความดีใจทำให้อดยิ้มไม่ได้ จินในชุดสบายๆ บ่งบอกว่าเพิ่งมาถึง เพราะเป็นแค่เสียงที่ไม่ได้ตั้งใจเรียก อีกคนจึงไม่ได้ยินหรือหันมาทางนี้ เจ้าตัวก้าวไปฝั่งห้องล็อกเกอร์ชายเพื่อเตรียมตัวออกกำลังกายแทน

“สวัสดีครับ คุณแบร์” ชายหนุ่มแปลกหน้าท่อนบนสวมเสื้อสกรีนชื่อฟิตเนสเดินมาทักทายในจังหวะที่เขาออกกำลังกายเสร็จพอดี

“สวัสดีค่ะ” แบร์รี่ตอบกลับอย่างงุนงง ในขณะที่เทรนเนอร์ประจำตัวถอยออกไปพอดี

“ผมเขตนะครับ เป็นเจ้าของที่นี่ เห็นว่าคุณแบร์จองโปรรายปีไว้ วันนี้ใช้บริการเป็นยังไงบ้างครับ” หลังจากที่อีกคนแนะนำตัวจบ แบร์รี่ก็มองสำรวจคนตรงหน้าทันที นี่สินะ…ผู้ชายหล่อที่แก๊งชะนีพูดถึง จะเถียงก็เถียงไม่ได้ ดูเหมือนจะสูงกว่าตนเองด้วยสิ ยิ่งหุ่นยิ่งไม่ต้องพูดถึงเลย เรียกว่าสมส่วนดูดี กล้ามเป็นมัด ดูแข็งแรงและตัวใหญ่มากขนาดที่ถ้าไปยืนใกล้ๆ ส่วนสูงร้อยแปดสิบสองก็กลายเป็นยัยตัวเล็กได้เลย

“ดีค่ะ” แน่นอนว่าไม่ได้หมายถึงฟิตเนสอยู่แล้ว

“ชอบไหมครับ”

“ชอบค่ะ เอ๊ย ไม่ชอบ ไม่ๆๆ หมายถึงชอบค่ะ” แบร์รี่ตอบด้วยน้ำเสียงร้อนรนจนอีกคนหัวเราะตอบกลับมา แน่นอนว่าชอบคำแรกหมายถึงคน ที่บอกว่าไม่ชอบคือได้สติว่ามีจินอยู่ในใจ ส่วนชอบคำหลังนั่นแหละที่พูดถึงฟิตเนส

“ถ้างั้นก็ทำตัวตามสบายเลยนะครับ ขอบคุณที่ใช้บริการ มีอะไรก็แนะนำได้ตลอดนะครับ” กล่าวจบอีกคนก็เดินไปทางชีสเค้ก แน่นอนว่าแบร์รี่เห็นสายตาของเพื่อนตัวดี ก็รู้ทันทีว่าตัดคู่แข่งออกได้แน่นอน บอกแล้วว่ายัยนี่น่ะไม่ได้ชอบจินขนาดนั้นหรอก แค่อยากมาก่อกวนเขามากกว่า เห็นคนหล่อหน่อยก็ติดกับเสียแล้ว

……………..

“ผมหาลูกค้ามาให้พี่ด้วย ผมเก่งไหม”

“เก่งมากครับ”

“แค่นี้เองเหรอ”

“แฟนพี่เก่งที่สุดในโลกเลย มาครับ ให้พี่ให้รางวัลหน่อย”

ในจังหวะที่แบร์รี่กำลังจะเปิดประตูก้าวเข้าไปในห้องน้ำ ก็ได้ยินเสียงเล็ดลอดออกมาจากช่องประตูที่ปิดไม่สนิท สายตาที่อยากรู้อยากเห็นลอบมองข้างใน ผู้ชายคนหนึ่งยืนอยู่หน้าเบาะนั่งพัก ซึ่งแผ่นหลังนี้เป็นของเขตไม่ผิดแน่ โดยมีใครสักคนนั่งอยู่แล้วเอื้อมแขนมากอดเจ้าของฟิตเนส แม้จะมองไม่ชัดนัก แต่ก็ดูออกได้ไม่ยากว่าทั้งสองกำลังโน้มตัวจูบกันอย่างเร่าร้อนจนได้ยินเสียงลามก

ใบหน้าหวานร้อนฉ่าอย่างเขินอาย ข่าวลือย่อมมีมูลไม่ผิดแน่ เจ้าของฟิตเนสที่หล่อขนาดนั้นไม่มีแฟนก็แปลกแล้ว แม้จะเป็นผู้ชายด้วยกันก็ตาม

ไม่เพียงแค่รอบเดียวแต่ทั้งสองคนยังจูบกันซ้ำๆ แบร์รี่รู้สึกเขินจนหน้าแทบระเบิด สุดท้ายก็ทนไม่ไหวตั้งใจจะถอยหลังออก

“อ๊ะ!”

“โอ๊ย!”

“ดูทางมั่งดิ อี๋ เหม็นเหงื่อ หลบไปๆๆๆ” เพราะถอยหลังโดยไม่ได้ดูทาง ทำให้ชนกับคนที่เดินมาทางเดียวกัน เมื่อหันไปก็เป็นชีสเค้กนั่นเอง ยังไม่ทันได้กล่าวอะไรก็ถูกอีกคนบ่นพร้อมทำท่าย่นจมูกใส่ด้วยท่าทางรังเกียจ ทั้งที่ตัวเขาแทบไม่มีเหงื่อเลยสักนิด

“แหม ฉันก็ไม่อยากโดนเหงื่อหล่อนหรอกย่ะ อี๋ๆๆ” แบร์รี่ไม่ยอมแพ้ ยกมืดปัดๆ ไปตามตัวราวกับรังเกียจที่สัมผัสโดนอีกฝ่ายเช่นกัน

ด้วยความลืมตัวเลยผลักประตูห้องน้ำเข้าไปแทน คงเพราะเสียงโต้เถียงกันที่หน้าประตูดังมากพอ ทำให้ทั้งสองคนที่เพิ่งจูบกันเมื่อครู่ผละออกจากกันไปคนละทางได้ทันพอดี เจ้าของฟิตเนตคนหล่อเดินไปส่องกระจกราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น ทว่าเมื่อหันมามองคนที่นั่งอยู่ก็ต้องตกใจ แล้วเผลอส่งเสียงเรียกออกมา

“จิน”