Charlie's POV
Bored ako nang araw na iyon kaya umuwi ako sa bahay. Naabutan ko sila Uncle Richie na nag-iinuman na naman. Si Auntie, kakagising lang at mag-aasikaso na para pumasok.
Gusto ko sanang ‘wag na ring pumasok si Auntie pero wala pa akong sapat na ipon para maibigay sa kanila. Binibigyan naman ako ni Ayden, pero nahihiya akong gumastos ng sobrang laki. Kaya ang ginagawa ko, nagtatabi ako bago mag-end ang buwan. Kasi panibagong allowance na naman ang papasok sa susunod na buwan. Pero sabi ni Ayden, akin na raw ang pera sa ATM, bukod pa roon ang credit card niya na nasa akin. Iyon naman ginagamit ko sa pagbili ng mga kailangan namin sa condo.
“Mano po,” ani ko kay Auntie.
“Kaawaan ka ng Diyos,” aniya. “Napasyal ka, Charlie?” Nagkakape na siya noon.
“Wala po kasing magawa sa tinitirhan ko.” Nalungkot ako nang bahagya nang maalalang wala si Ayden. Nakaka-miss siya.
“Kumusta naman kayo ni Sir Ayden?”
“O-okay lang po. Nasa ibang bansa po siya ngayon, e.”
“Kaya naman pala.” Tinulak niya sa akin ang pizza. “Miryenda ka na muna.”
“Busog pa po ako, e.”
“O sige, i-ref ko na lang ito pagkatapos ko.”
“Sige po.”
Matagal-tagal din kaming nag-kwentuhan ni Auntie bago siya naligo. At dahil sa magandang balita niya tungkol sa dating kasamahan at kaibigan na si Nadia, naisipan kong sumama sa kanya para kumustahin siya.
Talagang binili na rin siya ni Lan. Matagal na ang pinagbabawal na relasyon nila, pero nito lang naging free ang lalaki. Kaya sobrang saya ko para sa kanya. Last day niya raw ngayon kaya gusto kong makita siya. Na-miss ko rin siya.
Wala na sa isip kong bumalik sa club na iyon. Yeah, malaki ang kikitian kung marunong ka lang dumiskarte, pero hindi iyon pinangarap ko. Kaya masaya akong nakaalis na roon.
Dahil tumagal ako doon, marami na akong kakilala. Lahat sila bumabati sa akin nang makita ako. Akala nila, babalik ako, sabi ko, nadalaw lang.
Dumeretso ako sa room kung saan naroon si Nadia. Nanlaki ang mata niya nang makita ako.
“Oh my gulay! Charliepot, ikaw nga!”
Mahigpit na yakap ang binigay niya sa akin kaya ganoon din ako.
“Kumusta? Balita ko gagradweyt ka na,” ani ko.
“Ay, oo. Hindi lang ikaw ang pinagpala, Te! Ako rin!”
“Masaya ako para sa ‘yo, Nads.”
“Thanks! No more sana all na ako.” Halata ang saya sa mukha niya ng mga sandaling iyon.
Sa dami ng kinuwento niyang masasayang bagay, nakaramdam ako nang inggit. Ikakasal na rin pala sila ni Lan.
“Kayo ba, walang balak na magpakasal?”
“Huh?” tanong niya na ikinatigil ko.
“Wedding ba. Kailan naman?”
Nailang ako bigla.
Akmang sasagot ako nang may tumawag sa akin.
“Charlie?”
Nilingon ko ang tumawag sa akin. Napapikit ako nang mapagtantong si Ronald iyon.
“R-Ronald,” nauutal kong sambit.
“Mabuti naman at bumalik ka. May unfinished business pa tayo, remember?”
“Pero nabili na ako ni Ayden, Ronald!”
“Alam mo sa sarili mong hindi pa.” Natigilan ako sa sinabi niya. “May deal pa tayo.”
“P-pero—”
“Charlie, may naghahanap sa ‘yo sa labas!” putol ni Madam L sa mga sasabihin ko. “Ronald, akala ko ba nagkaintindihan na tayo rito?”
“Wala akong maintindihan sa mga desisyon mo kaya parte pa rin si Charlie ng club na ito!” Tumingin siya sa akin. “Binahay ka lang ni Mr. Santillan pero hindi ibig sabihin, hindi ka na connected dito. At kapag naubos ang pera na binigay niya, babalik ka rito!”
“R-Ronald…”
Parang gusto kong magsisi na pumunta pa rito. Nalaman ko tuloy ang masakit na katotohanan na iyon.
Oo nga naman, wala kaming pag-uusap na matino ni Ronald simula nang kunin ako ni Ayden. Si Madam L lang ang nakakausap ko, maging ni Ayden. Akala ko, makakaalis na ako sa mundong pinasok ko na ito.
Tahimik lang ako habang nakasunod kay Madam L. Wala na sa isipan kong magtanong dahil sa naging usapan kanina, kaya gulat na gulat ako nang makita si Ayden sa silid na iyon. Pero napangiti din ako mayamaya.
“Thank you, Madam,” seryosong sambit ni Ayden. Wala man lang akong makitang magaan na ekspresyon ng mukha niya.
Tumango lang si Madam bago lumabas ng pribadong silid na iyon.
“Stay where you are,” utos ni Ayden sa baritonong boses.
Nanatili ako sa kinatatayuan ko dahil iyon ang sinabi niya.
“Take everything off. Make sure nothing is left on,”
“A-Ayden…”
“I said, take everything off!” sigaw niya na ikinatalima ko.
Ano bang nangyayari kay Ayden? Akala ko ba okay na kami? Hihintayin ko nga raw siya, ‘di ba?
“P-pwede bang sa condo mo na lang, Ayden?”
Hindi siys nakasagot dahil titig na titig siya sa kahubdan ko. Pero bago siya tumingin sa aking mata, inayos pa niya ang pagkakaupo.
“You like it here kaya dito na lang, Charlie.” Halata sa mga mata niya ang pagnanasa na kaya mukhang hindi na rin aabot sa condo.
“I want you to move for me… slow and seductive,” utos pa niya. Hindi na inaalis ang mga tingin sa aking katawan.
“Ayokong inuulit sabi ang mga utos ko, Charlie.” Galit ang boses niya pero hindi niya maalis ang paningin sa aking kahubdan. Talagang seryoso ang binata sa pinapagawa niya kaya nagsimula akong gumalaw.
Kung paano ako kumilos sa entablado, ganoon din ang ginawa ko sa harap ni Ayden. Nakapikit din ako habang sinasabayan ang awitin sa aking isipan. Kaya ganoon na lang din kung hagurin ko ang katawan ko para matuon roon ang mga mata niya.
Kita ko kung paano umawang ang labi niya kapag pinaparaan ko ang mga daliri ko sa aking kahubdan, lalo na sa pagitan ng aking hita.
At dahil bubukaka ako sa ending, naisip ko nang sa center table iyon gawin. Kaya ginawan ko nang paraan para mahawi, in a graceful way ang nakapatong doon.
“Fvck… Charlie…” Hindi makapaniwala ang binata sa ginawa kong pagbuka mismo sa harapan niya.
Napatayo siya kapagkuwan at sinapo ang leeg ko.
“You really know how to seduce a man…” Sabay higpit nang pagkakahawak niya sa leeg ko. Bahagya pa niyang inangat ang ulo ko kaya nagtama ang mga mata namin. “Bagay na bagay ka talaga sa lugar na ito.”
Hindi ko inaasahan ang sasabihin niyang iyon kaya hindi ko na napansin ang marahas na pagsakop niya sa aking labi.
“You… dirty little slut…” ani pa niya nang pakawalan niya ang
labi ko, pero muli ring sinakop. Napadaing pa ako sa ginawa niyang panggigil sa aking labi hanggang sa malasaha ko ang dugo.